Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 36 dk.
Sayfa Sayısı:
480
Basım Tarihi:
Ekim 2024
Yayınevi:
Martı Yayınları
ISBN:
9786253661762
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
1 Kız, 6 Erkek ve Maskeli Manyak Adam1000Kitap
Bu kitap Türk bir yazarın elinden çıkan bir gizem-gerilim romanı. Aslında ben herşeye rağmen sevdim başlarda evet kitap biraz acemice gelmişti, artık karakterler mi, onların diyalogları mı, yoksa hikayenin ilerleyiş şekli mi buna neden oldu bilmiyorum hatta bir ara konusunu kötü korku filmlerine bile benzettim yinede ilerledikçe ve olaylar geliştikçe fikrim değişmeye ve farkında olmadan kitabı sevmeye başladım.
Konusundan biraz bahsedeyim ondan sonra da nesini sevdim nesini sevmedim faslına geçeriz.
Afra Ahsen Çakmak lise son sınıf öğrencisi, tek derdi her ne kadar kafası derslere basmasa da çalışmak ve sınavına hazırlanmak, ufukta ise bitirmesi gereken bir proje ödevi var. Bir gün proje partneri ona şu şu yerde buluşup işte proje için görüşelim mi ne diyor bizimki de ta neredeki o malum buluşma noktasına gidiyor. Eh gidince tabi ne büyük bir salak olduğunu anlıyor çünkü anasının gözündeki evin içi silah ve bilumum maskeli herifle dolu, aynı zamanda kendisi gibi tutsak 6 şahsiyet daha var ve bunu da oraya hapsetmesinler mi. Öyle bişeyler işte buradan çıkarılacak ders herkesin her dediği yere hemen gitmemek olacaktır ki görüyorsunuz buradaki son ortada. Yani tabi herkes Ölüm adındaki manyak bir adam tarafından alıkonulup tanrıcılık oynadığı oyuncaklarından biri olmaz ama her an başka bir çılgına denk gelme ihtimaliniz de bayağı bir yüksek hatırlatayım.
Neden bu kitabı sevdim derseniz yani öncelikle ilginçti. Sonuçta hergün 6 erkekle beraber bir eve hapsedilip manyağın tekinin parmağında oynatılmıyor insan. Biraz Testere ve 
Angels of Death, Vol. 1 (Satsuriku no Tenshi) hissiyatı veriyor tabi daha insaflı versiyonu gibi. Neticede henüz kimse ölmedi (en azından ana karakterlerden yani, yan kadrodan öldürülen iki kişi için ise en ufak bir üzüntü duymadım.)
Onun dışında başlarda
Angels of Death, Vol. 1 (Satsuriku no Tenshi) hissiyatı veriyor tabi daha insaflı versiyonu gibi. Neticede henüz kimse ölmedi (en azından ana karakterlerden yani, yan kadrodan öldürülen iki kişi için ise en ufak bir üzüntü duymadım.)
Onun dışında başlarda
Bakın bu kitap bir kaç gündür benim psikolojimi bozdu. 7 değil benimle beraber 8 tutsaktı. Böyle bir kurgu olamaz. Ama ben kitaba daha başlamadan dedim. Hepsinin kesin bir sırrı var diye. Sadece garipsediğim tutsak olmalarına rahmen erkekler çok rahattı. Sanki kamptaymışlar gibi bir muhabbetleri vardı. Biraz daha delirmiş olmalarını beklerdim. bir de kitabı okurken gerçekten herkes den her şeyi bekledim. Sonlarına doğru zaten tüylerim diken diken oldu. Sonun da zaten böyle bir yerde de bitirilmez ki dedim. Of of, Gel de şimdi 2.kitabı bekle.
Herkese selam. Çok uzun zamandır okuduğum ve hala ben yeri özel olan kitabın basılmasını görmek o kadar mutlu etti ki beni. Her satırını altını işaretlemek ve arada açıp açıp kitabı okuyup durmak istiyorum .
Konusundan şöyle bahsedecek olursam; proje ödevi için arkadaşının evine giden Afra, basit bir projeyi halledip evine gitmeyi düşünürken bir anda kendini 6 erkek dolusu olan 13 numaralı bir eve hapsedilirken bulur. Ve Afra'nın gelmesiyle evdeki tutsaklar tamamlanır ve kirli, akılalmaz, bir oyun başlar.
Afra, 6 erkeğin arasında 13 numaralı dairede tutsak kalırken neden burada olduklarını bilemez.
Kitap o kadar iyi ve detay dolu ki, ilk başta göremediğim ipuçları ikinci kez okuduğumda fark etmiştim. Her bir tutsağa sarılıp sarmalayasım geliyor. Hepsinin sırları var ve bu Ölüm'ün onları seçmesiyle anlatmaya başlıyorlar. Gökhan'ın hikayesi misal. Aslında yargılanacak olması, korkması zorbalığa uğraması.
Aslında bu kitap bize kimseyi yargılamamayı gösteriyor. Kimse ne kadar iyi ne kadar kötü bu durumda... herkesin acısı kendisine büyük ya da küçük. Doğrusu ya da yanlışı onlara göre şekilli.
O yumurtalar var ya travmam hala çok teşekkürler gerçekten Işıl.
Afra bir gün PES oynamayı öğrenecek pes etmek yok. Adaszzzzad
Çağrı, tam bir yavşak ama o olmazsa o ev çekilmez valla. Neşe kaynağım benim. Kutay, Gökhan, Mete, Egemen, Sarp, Afra hepsinin aslında ortak bir noktası var ve kendisine Ölüm denen herif, psikopat onlarla öyle bir oynuyor ki yeri geliyor siz deliriyorsunuz. Psikoloji bırakmadı bu kitap ben de... Ne desem spoi oluyor. O yüzden pek bir şey demeyeceğim ama okumayı o kadar hak eden bir kitap ki kendisi.
Kitabın sonunda Kıyı zaten beni bir kere daha mahvetti, bitirdi. Bir an önce ikincisi çıkması lazım. (İki sene oldu okuyalı ve ilk günkü gibi hala çok
Yeni nesil Türk yazarların kitaplarıyla arası iyi olmayan biri olarak beğendim.
6 erkeğin arasına düşen bir kız hikayesini duyar duymaz eyvah dedim. Şimdi aşk üçgeni, dörtgeni, beşgeni olacak. Kızın için sesi sürekli "o yakışıklı" "ah bu daha yakışıklı"diye konuşup duracak ve içlerinde bulundukları kötü duruma ve sebebine odaklanmayıp aşna fişne derdine düşecekler diye korktum ve kitap beni çok şükür yanılttı.
Karakterleri tanıtmaya bolca yer vermesini, her şeyin yavaş ilerlemesini çok sevdim. Sevmediğim kısımları biraz sonları olabilir ama özellikle ortalarında benim için çok ilgi çekiciydi.
Çok soru işareti var tabi ama kalanların hikayesini ve tabi ki ölümü çok merak ediyorum. Umarım yazar güzel bağlamıştır.
Diline gelirsek beğendim. Ne böyle gereksiz betimleme yapıp anlamsız cümleler kuruyor ne de sadece diyaloglardan oluşuyor. Her şey kararındaydı. Yazarın yetenekli olduğu aşikar. Devam kitaplarına bakalım.
𝘽𝙞𝙧𝙞𝙣𝙞 𝙠ı𝙧𝙢𝙖𝙣ı𝙯 𝙞𝙘̧𝙞𝙣 𝙝𝙚𝙧 𝙯𝙖𝙢𝙖𝙣 𝙜𝙪̈𝙘̧ 𝙜𝙚𝙧𝙚𝙠𝙢𝙚𝙯. 𝙆𝙚𝙡𝙞𝙢𝙚𝙡𝙚𝙧𝙞𝙣 𝙣𝙖𝙢𝙡𝙪𝙨𝙪 𝙙𝙖𝙝𝙖 𝙨ı𝙘𝙖𝙠𝙩ı𝙧.
Spoiler var!
Selam dostlar. Yine çok sevdiğim bir kitap incelemesi ile geldim. Bu kitabı arkadaşım 
Veronika çok sevmişti. Bende o yüzden bir şans verdim ve beklentimin üstünde çıktıı açıkcası. İlk önce onu söyleyeyim ki, kitaba puanım 8,9 arası. Yani 8,5. Öyle bir puanlama olmadığı için direkt 8 verdim.
Kısaca konusundan bahs edeyim. Lise son sınıf öğrencimiz olan Afra kendi kendine geçinen normal (şüpheli) bir insandır. Bir gün Afra sınıf arkadaşı tarafından gelen mesaj nedeni ile İstanbulun diğer ucuna gider. Binaya girdiği anda bi gariplik olduğunu anlar ancak artık çok geçtir... Siyah maskeli adamlar tarafından 6 erkeğin bulunduğu bir eve kapatılır. 7 tutsak tamamlandığı zaman ise akıl almaz ve korkunç oyunlar oynanmaya başlar. Ve evdeki kimse sandığınız kadar masum değildir. Afra bile...
Şimdii geçelim düşüncelerime. İlk olarak yazarın dili çok iyi. Aşırı akıcı. Hatta bu yere kadar böyle akıcı bir yazım dili okuduğumu sanmıyorum. Bence yazarın ilk basılı kitapına göre kitap çok iyi. İlk kitaplar her zaman mükemmel olmuyor. İlk basılı eseri olduğunu biliyorum ama wattpadde başka hikayeleri varmı bilmiyorum. Belki uzun zamandır yazıyordur.
Bilirsiniz ki kitapların giriş kısımları, kitap hakkında fikir oluşturmamız için çok önemlidir. Yani benim fikrimce böyle. Ama bu kitabın girişi istediğim gibi değildi maalesef. Çünkü çok klassikdi. Böyle bir kitap için daha garip bir giriş beklerdim. Bilmiyorum belki de ben psikopatımdır :D
Kitapta son sahnelerden başka ters köşe yoktu. Bana göre her şey çok tahmin edilirdi. Bir olay olucak misalen, onun sonrasını ve ya sonucunu tahmin edebiliyorsunuz. Yani kitap da öyle çokta şok olabileceğiniz ve ters köşe sahneler aramayın. Son
Veronika çok sevmişti. Bende o yüzden bir şans verdim ve beklentimin üstünde çıktıı açıkcası. İlk önce onu söyleyeyim ki, kitaba puanım 8,9 arası. Yani 8,5. Öyle bir puanlama olmadığı için direkt 8 verdim.
Kısaca konusundan bahs edeyim. Lise son sınıf öğrencimiz olan Afra kendi kendine geçinen normal (şüpheli) bir insandır. Bir gün Afra sınıf arkadaşı tarafından gelen mesaj nedeni ile İstanbulun diğer ucuna gider. Binaya girdiği anda bi gariplik olduğunu anlar ancak artık çok geçtir... Siyah maskeli adamlar tarafından 6 erkeğin bulunduğu bir eve kapatılır. 7 tutsak tamamlandığı zaman ise akıl almaz ve korkunç oyunlar oynanmaya başlar. Ve evdeki kimse sandığınız kadar masum değildir. Afra bile...
Şimdii geçelim düşüncelerime. İlk olarak yazarın dili çok iyi. Aşırı akıcı. Hatta bu yere kadar böyle akıcı bir yazım dili okuduğumu sanmıyorum. Bence yazarın ilk basılı kitapına göre kitap çok iyi. İlk kitaplar her zaman mükemmel olmuyor. İlk basılı eseri olduğunu biliyorum ama wattpadde başka hikayeleri varmı bilmiyorum. Belki uzun zamandır yazıyordur.
Bilirsiniz ki kitapların giriş kısımları, kitap hakkında fikir oluşturmamız için çok önemlidir. Yani benim fikrimce böyle. Ama bu kitabın girişi istediğim gibi değildi maalesef. Çünkü çok klassikdi. Böyle bir kitap için daha garip bir giriş beklerdim. Bilmiyorum belki de ben psikopatımdır :D
Kitapta son sahnelerden başka ters köşe yoktu. Bana göre her şey çok tahmin edilirdi. Bir olay olucak misalen, onun sonrasını ve ya sonucunu tahmin edebiliyorsunuz. Yani kitap da öyle çokta şok olabileceğiniz ve ters köşe sahneler aramayın. SonKilitli Kapıların Ardında Saklanan Gerçek Kim?
Sadece bir roman değil, adeta zihinle oynayan bir labirent. Her adımda yeni bir kapı açılıyor, her kapının ardında bir sır, bir korku, bir yüzleşme saklı.
Başlangıçta sıradan bir genç kızın hayatına dahil oluyoruz. Afra… Üniversiteye hazırlanan, hayalleri olan, sıradan bir genç kız. Ama bir proje ödeviyle çıktığı yolculuk onu sıradanlığın çok ötesine savuruyor. Bir anda kendini, tanımadığı altı kişiyle birlikte kapana kısılmış buluyor. Ancak bu bir esaret hikayesi değil. Bu, kim olduğunla, kim olabileceğinle, hatta kim olman gerektiğiyle yüzleştiğin bir akıl oyununa dönüşüyor.
Onları tutsak eden figür ise, insanın en temel korkusunu simgeliyor: "Ölüm." Ama bu, sadece bir isim değil. Ölüm, burada bir karakter olarak hayat buluyor. Sınayan, cezalandıran, izleyen, karar veren… Kimi zaman acımasız, kimi zaman ürkütücü derecede adil. Ve o evde, kimse masum değil. Herkesin bir sırrı var. Herkesin geçmişinde sakladığı bir karanlık var.
Karakterler öylesine derin yazılmış ki, bir noktadan sonra kim haklı, kim suçlu ayırt edemez hale geliyorsunuz. Afra'nın korkularıyla yüzleşmesi, Mete’nin duygusal çatışmaları, Gökhan’ın sert kabuğunun ardındaki acı, Sarp’ın gizemli duruşu… Her biri bir katman, her biri ayrı bir hikaye.
Evdeki oyunlar ise fiziksel değil, zihinsel bir savaşa dönüşüyor. Ölüm’ün verdiği görevler sadece hayatta kalmak için değil, insanın içindeki karanlığı ortaya çıkarmak için tasarlanmış sanki. Hayatta kalmak mı daha önemli, yoksa insan kalmak mı? Kitap tam da bu soruyu defalarca sorduruyor.
Sonlara yaklaştıkça nefes almak bile zorlaşıyor. Okuyucu da Afra ve diğerleriyle birlikte o evin duvarları arasında sıkışıp kalıyor. Kimin dost, kimin düşman olduğu bulanıklaşıyor. Ve final… İşte orada kitap son darbeyi vuruyor. Beklenmedik, sarsıcı ve kalıcı.
"Oyunbaz"
Oyunbaz – Işıl Limae | Kitap İncelemesi1000Kitap
"𝙊𝙮𝙪𝙣𝙖 𝙝𝙤𝙨̧ 𝙜𝙚𝙡𝙙𝙞𝙣, 𝙏𝙪𝙩𝙨𝙖𝙠 7.”
***
Işıl Limae’nin Oyunbaz kitabını aslında daha önce Wattpad’de, basılı hale gelmeden okumuş ve çok sevmiştim. Çünkü klasikleşmiş Wattpad kitaplarından oldukça farklıydı. Alışılmış romantik kurgular yerine, gerilim ve psikolojik unsurların ön planda olduğu, oldukça sürükleyici ve özgün bir hikâyeye sahip.
KONUSU:
Afra, annesi ve babası boşanmış, annesiyle yaşayan ve üniversite sınavına hazırlanan genç bir kızdır. Korona pandemisinin etkilerinin yavaş yavaş kaybolmaya başladığı 2021 yılında, yüz yüze eğitime geçilmiş ve Afra, öğretmeninin verdiği bir proje ödeviyle meşguldür. Sunum tarihine kısa bir süre kala, sunum arkadaşından bir mesaj alır: Ödevi tamamlamak için bir adrese gelmesi istenir. Ancak adres, Afra’nın evinden oldukça uzaktır. Annesinin aşırı endişeli ve korumacı yapısından dolayı, ona gerçek adresi söylemez.
Fakat Afra, adrese vardığında korkunç bir gerçekle karşılaşır: Tuzağa düşmüştür. İçinde altı erkek tutsak olan bir eve kapatılır ve o artık yedinci tutsaktır. Bu insanları oraya kapatan kişi ise kendisine "Ölüm" ismini veren, psikopat bir figürdür. Ev, adeta deep web’ten fırlamış bir ortam gibidir—silahlı kameralarla izlenen, kaçışın imkânsız olduğu bir tutsaklık alanı. Hiç kimse oraya neden getirildiğini bilmez, ancak bir şekilde hepsinin ortak bir noktası vardır.
Bu evde hayatta kalmak, sadece fiziksel olarak değil, psikolojik olarak da büyük bir mücadele gerektirmektedir.
Ölüm, onları sadece esir almakla kalmaz; aynı zamanda birbirlerini tanımaya ve geçmişleriyle yüzleşmeye zorlar. Bunu da onlara sırayla görevler vererek yapar—ve bu görevler kesinlikle sıradan veya masum değildir.
Her seferinde birini seçer ve onun geçmişini ya zorla anlattırır ya da herkese izlettirir. Bu kitapta, sırayla Mete, Gökhan ve
Herkese selam,
Belki de wattpad okumaya iten bir kitaptı. Bilemiyorum ama tek bildiğim ÇOK GÜZELDİ. Ben bir şeyi zor beğenirim, eğer beğendiysem de hayatımın merkezinde tutarım. Kitabı bitirdikten sonra dakikalarca sarılıp oturduğumu hatırlıyorum. Sonunu sindirememiştim. Düzenbaz da da öyle olmuştu.
Her neyse, konusuna geçelim. Afra adlı klasik wattpad kızlarının dışında bizden biri olarak arkadaşına proje ödevi yapmaya gidiyor. Ama ne olsun, silahlı bir koridor, siyah kıyafetli adamlarla karşılaşıyor. Evde farklı zamanlarda gelen 7 erkekle verdiği yaşam savaşını anlatan bu kitap psikolojik-gerilim olarak geçiyor. Afra'nın başta eli yüzü düzgün biri zannediyordum ama öyle değilmiş. Bu yıl 4.kitabı çıkacak ve final olacak. Onlarla vedalaşacak olmak beni üzüyor.
Zamanında Işıl Limae'nin ışıklı klavyesiyle çektiği reelsları izliyordum. Keşfetime çok sık düşüyordu ve sonunda takibe almıştım. Ama telefonumda küçük bir sıkıntı olmuştu. Daha kitaplarını okumadan bir nevi vedalaşmıştık. Yıllar sonra Martı Yayınlarına imza attığı post önüme düştüğünde nasıl hissettiğimi yazıya dökemeyecek kadar gururlanmıştım.
Kitabın bana hissettirdiklerine gelirsek,
Afra'nın yavaş yavaş düşüncelerinin karışması, o yabancılık duygusu çok iyi geçirilmişti. Gayet akıcıydı. Bir günde bitirmiştim. Betimlemeler gayet yerindeydi. Ölüm ile olan konuşmaları "Ne oluyor ?" dedirttirmişti. Acaba bu sefer ne saçmalayacak, beyimizin sağlığı sıhhati nasılmış diyerek mesajlarını okuyordum. Sağlık dediğimde akıl sağlığı.
Benim için manevi bir değeri olan bir kitaptı. Oyunbaz ve Düzenbazı, kazandığım yarışma ve aldığım puan hediyesi olarak almıştı ailem. (Kamu spotu: Çocuklarınıza kitap alın!!) Neyse, sözü fazla uzatmayalım. Okuyun, okutturun. Kendinize çok iyi bakın. Hoşçakalın.
Her karanlıkta bir aydınlık, her aydınlığın içinde biraz karanlık vardır. Tıpkı her suçlunun içinde biraz masumiyet var olması gibi.
Öncelikle başlamadan söyleyeceğim, 18 yaşından küçüklerin okumaması önerilir, rahatsız edici unsurlar çok fazladır.
Öncelikle karakterler ve incelemeleri ile başlamak isterim;
Ölüm karakteri;
Haklı bulduğum bir karakter, davasında savaştığı yerde haklı, ancak uyguladığı yöntemler yanlış olduğu için adaleti farklı şekillerde aradığı için haklı da olsa maalesefki haksız çıkacaktır. Ama merak ediyorum bir sonraki hamlesini bir yerde yenilmesini istemiyorum bir yerden de yenilmesi gerek diyorum çok ikilimde kaldım onun için.
Kutay karakteri;
Bu ilk kitapta o kadar güvenilir geldiki yani tam bir güvenli yer, güvenli kişi, lider anlaşmazlıkları engeller herkesi dengede tutar. Tam bir terazi dedim. Ama sonra terazinin dengesiz bir burç olduğu aklıma geldi ve zaten son kitapta hah dedim yazar o yönü ne zaman çıkarıcak dedim çıkardı keşke yapmasaydı.
Egemen karakteri:
İyi biri gibi duruyor yardımsever gelecek kitaplarda mükemmel biri olduğu da ortaya çıktı. Ama tuhaf bir dürtü bu adam tamamiyle dürüst değil diyor. Sakladığı bazı şeyler ağı bir şeyler var gibi.
Çağrı:
Bence en tuhaf karakterlerden biri, aynı zamanda hem dövüp hem sevmek istediğim bir türlü onun hakkında düşünceye varamadığım hikayesini öğrendikten sonra kesin bir sonuca vardığım karakterdi. Çağrı hakkında düşündüğüm şey renksiz bir hayat sürüp renkli biri olmasıydı. İnsanların maskeleri vardır bu maskeleri daha fazla kırılıp dökülmemek için takarlar. Çağrının maskesi şaklabanlıktı.
Sarp karakteri:
Kimseye bulaşmayan, oyunumu yemeğimi verin kimsenin etine sütüne karışmam der. Kitabın en oburu aynı zamanda oyun bağımlısı. Maalesefki ölüm onun içinde bir şeyler
8/10
2024 217. kitabı
Toplanın gençler! Bu gün size psikolojinizle oynayacak, sizi her bir karakterin ne sakladığını dair meraka alacak bir kitabın yorumuyla geldim.
Biz bu kitabı Büşra ile beraber okuduk. Daha kitabın başında o 'Egemen'ci' olurken ben 'Kutay'cı olmuştum bile Ama kitapta en sevdiğimiz karakterin Çağrı olması bize de şok oldu açıkçası ajssjsj
Kitabin dili oldukça akıcı idi, bu yüzden tek oturuşta su gibi akıp geçti. Erkeklerin birbirlerine karşı nefret-sevgi ilişkisine bittik resmen Çağrı tam bir şerefsiz ama evin de neşe kaynağı bence. Çocuğumun bu kadar üzerine gitme yazar...
Kitap ile ilgili sadece iki tane içimize sinmeyen nokta var; birincisi kitabın kapağı. Biz karakterleri okur okumaz kapaktaki kişiye göre Ölüm'ün kim olduğunu direkt anladık, bu kadar büyük spoi verilmeli miydi bilemiyorum
İkincisi de Afra'nın ortaokulda yaşadıkları. Lisede olsa zorbalığı çok rahat anlardım fakat ortaokulda gerçekten bu kadar zorba, umursamaz 'çocuklar' olacağına inanmak biraz güç doğrusu
Onun haricinde Ölüm'ün psikopatlıklarını( yumurta sahnesinde kusmamış olmamız büyük başarı bence) yedi gencin korkularını, hayatta kalma mücadelelerini, geçmiş ve geleceğin iç içe nasıl geçtiğini okumak isterseniz kesinlikle öneririm
Çağrı Tam olarak kitabın patavatsız, şaklabanı idi. Herkesin aksine biz Çağrı'ya bayıldık. O kadar karamsarlığın içine bir renk gerekiyordu bence. (LGBT olayında azcık sövdük ama o kadar da olur)
Egemen Egemen'i görür görmez Büşra'nın gözlerinden kalpler çıktığını bilmeseniz de olur. Gel gelelim kitapta varlığı yok gibiydi, Egemen konustuğu zaman ' aa böyle bir karakter vardı' falan olduk yani.
Sarp Sarp'tan tamamen Dean W. Vibe'ı aldık arkadaşlar. Adam ölmek üzere olduğu zamanlarda bile yemek derdinde. Sarp'ın yemekleri sevdiği kadar sevilsek yeter be!
Ölüm
Yazar Hakkında
Işıl LimaeYazar · 0 kitap
Limaei mahlası ile on yılı aşkın süredir sosyal mecralarda hikayeler yazan yazan Işıl Limaei, 2002 yılında doğdu. On üç yaşında ilk öyküsü bir hikaye kitabında yer aldı. Erken yaşlarında kendi evrenlerini yaratıp romanlar yazmaya başladı. Zamanla Wattpad adlı sosyal medya uygulamasında büyük kitlelerce beğeniyle karşılandı. İlk kitabı olan korku - gerilim türündeki 7 Tutsak 1 Ölü serisinin ilk kitabı Oyunbaz, 2024 yılında okuyucularıyla buluştu. Kurgusal dünyaları 'gerçek huzur' olarak adlandıran yazar, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesinde lisans eğitimine devam etmektedir.
instagram: instagram.com/isillimae
x: twitter.com/ilimaei
youtube: youtube.com/channel/UC6c3Bi...
