İntiharı göze alan insanı susmayı kaçış olarak görmüş ya da zayıf biri olarak nitelendirerek kendi sorumluluğumuz dışına itiyoruz hep yaptığımız gibi. Ancak unuttuğumuz bir şey var: O bizim yüzümüzden susarak çığlıklarını duyurmaya çalıştı çünkü biz onu hiç dinlemedik.
İntihar kimine göre bir başkaldırı kimine göre bir iletişim şekli bazısına göreyse yalnızca bir kabulleniş. Siz nasıl görüyorsunuz bilmiyorum ama benim dikkatimi çeken konu bunlar değil. Bizim suskunluğumuz. Bazılarımız yakınlarıysa üzülüyor bir süre, eğer tanımadığımız biriyse korkaklık yaptığını düşünerek göz ardı etmek için elimizden geleni yapıyoruz. Hatta bazılarımız daha da ileriye giderek günlerce konuşacak konusu haline getiriyor.
Hukuk kurallarının korunması en temel hakkı yaşama hakkıyken insanların kendi hayatına son vermesi için el ele savaşıyoruz.
Marx çalışmasında intiharın sadece kişiyi değil toplumu bağlayan bir sorun olduğunu 4 örnek üzerinde incelemiş çalışmasında. Yaptığı detayli açıklamalarla hem etkileyici hem de farklı bakış acılarına zemin hazırlayacak bir eser olmuş.
Sizin intihar üzerine düşünceleriniz neler bilmiyorum ama denemeye değecek bir çalışma olduğuna inanıyorum.
Keyifli okumalar dilerim:))