Her gün başka bir siyasi gündemle uyandığımız bu dönemde, belki de okunacak en doğru kitaplardan biri. Hükümet ile devleti birbirinden ayırt etmeyi öğrendik. Peki, ülke ve ulus kavramlarını devletten nasıl ayırt edeceğiz? Nedir bu devlet? Bu mistik şeyin besini nedir? Bourne, bu soruya “savaş” diye cevap veriyor. Savaş ve devlet ilişkisini incelerken çağının ötesine bir eser bırakıyor. İktidarların demokrasi kisvesi altında hâlâ bazı zümrelerin yuvası olduğunu, onları yüceltip geriye kalanlara kulaklarını tıkadığını söylüyor. Monarşinin hâlâ yaşadığını düşünüyor. Hatta partili sistemle iki büyük parti yaratıp seçmeni seçim yaptığına inandırarak muhalefetin sınırlarını bile belirliyor. Tanıdık geldi, değil mi? Aslında devletin bu manipülasyon biçimlerini bugün de her gün siyaset sahnesinde izliyoruz.
Devletsiz bir dünya olabileceği fikri zihnimizden çok uzakta. Çünkü bizler sürü psikolojisini atlatamamış, bilinç düzeyi devlet eliyle sınırlandırılmış bir çağın içerisindeyiz. Ve savaş, fiilen yaşanmadığı yerlerde bile bürokrasi olarak devam ediyor. Vatandaşın gündelik hayatında hissettiği denetim, savaşın gölgesinden ayrı düşünülemez. Hükümetlerin içeriyi konsolide etmesinde dış politikalardaki savaşların etkisi büyük. Savaş korkusu, devleti her daim görünür kılıyor. Dış politika alanı ise hükümetlerin en özgürce kararlar alabildiği alan.
Kitaba dair tek eleştirim, dağınık olması; o da yazarın kitabı tamamlayamamış olmasından kaynaklanıyor.
·
116 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.