M. Kemal Sayar, babasını kaybettikten sonra kaleme almış. Acının tazeliği satırlarına yansıyor. Yazarken gözlerinin dolduğunu hissediyorsunuz. Kısa kısa bölümler halinde tespitleri ve analizleriyle hayatî ve meslekî tecrübesiyle okura ümit aşılıyor. Bu eserle yazarın ne kadar duygusal olduğuna şahit oluyorsunuz. Yazmak için, ya yaşamak; ya da yaşayana şahit olup, empati yapmak gerekiyor. Yazarın bu kitabını diğerlerinden ayıran özelliği, kendi acısıyla birlikte başka acılara da hassaslaşıp, derinden okuyucuya da hissettirmesi.
Dert ve acı yazdırıyor…
·
149 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.