Altıncı Koğuşun Altıncı Üyesi-Spoiler!!!!
Küçük bir kasabadaki hastanede akıl hastalarının kaldığı bölümdür altıncı koğuş.Bakımsız ve pislik içindedir. Bu kasabadaki insanlar ise cahil, bencil ve ilgisizdir. Hastene gibi kurumların ne halde olduğuyla ilgilenmezler. Nikita bu hastanede bir hademedir.Hastalara kaba davranır.Hem ezen hem de ezilen taraftadır. Doktorların karşısında el pençe divan durur, hastaları ise öldüresiye döver bütün gücünü onlar üzerinde kullanır. Gelelim hikayemizin asıl karakteri olan Doktor Andrey Yefimiç’e. Yefimiç başlangıçta idealist bir şekilde görevini yerine getirmeye çalışsa da ilerleyen zamanlarda değişim olmayacağını, bu durumun bu şekilde sürüp gideceğini anladıktan sonra mesleğini bir görev bilinci olarak değil de alışkanlık gibi yapmaya başlar. Kötülüğü önlemek imkansızdır bu yüzden hiçbir şeye karışmamak en iyisidir diye düşünür. Hastanede olan biten bütün kötülüklerden haberdardır fakat beni ilgilenmiyor der değişimi için hiçbir eylemde bulunmaz. Kendini iyi biri olarak tanımlar. Fakat hiç iyilik yaptığına rastlamayız. Kasabada entelektüel yalnızlık çeker bunu gidermek için kasabanın postane müdürü Mihail Averyaniç ile sohbetler eder fakat bu sohbetler onu pek fazla tatmin etmez. Yolu altıncı koğuşa düştüğünde, bu koğuşta beş hasta vardır ve kitap başında sürekli beş kişi oldukları vurgulanmıştır, koğuştaki hastalardan biri olan İvan Dimitriç’i tanır. İvan Dimitriç, varlıklı bir ailede yaşayan fakat babası ve kardeşinin kaybıyla da alt üst olmuş bir karakterdir. Takip edilme korkusu onu altıncı koğuşa mahkum etmiştir. Andrey ile de yolları kesiştiğinde sohbetler etmeye başlamışlardır. Bu sohbetler o kadar ileri gider ki bu kasabada tanıdığım tek aklı başında insan İvan Dimitriç der. İvan ile konuşmaları onu sorgulamaya iter. Ölüm, acı, varoluş gibi birçok felsefi mesele üzerinde konuşmalar yaparlar. Doktor bir kere sorgulamaya başlayınca artık kendini durduramaz. Bu sohbetler ilerledikçe dostum dediği Mihail Averyaniç ve meslektaşı Hobotov tarafından kurula şikayet edilir. Onun da iyi olmadığı, delirdiği yönünde dedikodular tüm kasabada yayılır. Öyleki kitap sonunda Andrey Yefimiç kendini altıncı koğuşun altıncı üyesi olarak bulur. Doktorken önünde eğilen Nikita’nın zulümlerine dayanamaz. Sessiz kaldığı, görmezden geldiği düzen artık onun hayatında acı kaynağı olur. Ölümsüzlük üzerine uzun sohbetler ettiği İvan Dimitirçle paylaştığı koğuşunda felç geçirerek hayatına veda eder.
Kitabı elime aldığımda beni yormaz bir günde okur kenara bırakırım diye düşünmüştüm. 68 sayfa ancak bu kadar dolu dolu geçebilirdi. Okunmaya değer bir kitap.
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.