gece yarılarında kendinle verdiğin savaştan,yaralarından kimsenin haberi olmayacak.
Hatalarınla anılacak, içinde güzellik var mı diye kimse dönüp sevgiyle bakmayacak.
Kaldı ki kimse seni tamir etmekle,yaralarına şifa olmakla sorumlu da değil. beklentilerinle insanların sırtına yüklediğin kambur en çok seni ezecek.
Bu kadar kan dökerken kimsenin bahçesinde çiçek de açtıramayacaksın,renk katmak istediğin her yere yangınını bulaştırıp ateşe vereceksin.
Ve gün sonlarında hep en çok Rabbine karşı mahcupsun.
İyileştir bizi Rabbim..senin değil miyiz hepimiz,
Bizi bizden çok seven değil misin..bize dosdoğru yürümenin huzurun ve esenliğin ilmini lutfet.
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
