Kitaba bu kadar fazla eleştiri gelmesi üzmedi diyemem. Başlığa baktığınızda içerikten beklenti biraz farklı oluyor, bu konuda hak veriyorum. Paragraflar daha çok İlber Hoca'nın deneyimleri çerçevesinde ilerliyor.
Kitap bana şunu hatırlattı, dışarıda kocaman bir hayat var. Gündelik rutinlerimizin içerisinde kaybolup gidiyoruz; çevremizdekiler ne kadarsa, hayat da o kadar sanıyoruz. Oysa değil, bunu çoğumuz biliyoruz ama her zaman hatırlayamıyoruz maalesef. Bulunduğumuz bir faaliyetten ne zaman gerçekten verim aldık? Kaçımız hayatını anlamlandırarak kendini geliştirmeye adadı? İmkanı yettiğince sanata, kültüre yönelmeli insan. Bu kitap da tam olarak bunları anlatıyor. Öyle basitçe "okuyun, gezin, dinleyin" de demiyor. Ne okumalı? Nereyi gezmeli? Nasıl dinlemeli? bunları anlatıyor.
Kitaptan %100 verim aldım mı? Hayır. Peki tam verim diye bir şey var mı ki?
Donanımımın yetersizliği gereği tanımadığım, anlayamadığım yerler de oldu. Yine de güvenilir gördüğüm bir üstadın dilinden, her şeyden biraz öğrenmiş oldum. Doğu'nun günümüzde dahi Batı'dan bu kadar üstün olduğunu nereden bilebilirdim?
Henüz üniversiteye yeni başlayan biri olarak, kitaba büyük bir rehber gözüyle yaklaşmıştım ama sonlara yaklaştıkça iyice bir karamsarlık kapladı içimi. Bu kadar mı ümitsiziz dedim ülkemizin biz gençlerinden?
Yıllar sonra tekrar elime aldığımda farklı hissederim belki, bu kitap için. Fakat asla bir zaman kaybı olduğunu düşünmüyorum. İlber Hoca'ya katılmadığım yerler de oldu, kafamı kurcalayan yerler de.
Her zaman gelişime ve değişime açık olanların bu kitabı okuması gerektiğine inanıyorum, at gözlüklerimizi çıkarıp etrafı umutla izlemek ve yeniden başlamaya korkmadan hep daha fazlasını deneyimlemek gerektiğine.
·
52 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Satırların Ardında
Gönderi Sahibi
Bugün İlber Hocamız vefat etti. Bu incelemeyi yazdığım günü hatırlıyorum, bu kitabının hayatıma nasıl dokunduğunu da. Eminim sadece benim değil, pek çoğumuzun hayatına yön veren biriydi. Son sayfayı çevirdiğimde, hayatı kucaklama isteği duymuştum. Öğrenmeye, gelişime ve yaşama dair ne çok umudum vardı. Onu kaybetmek, dünyaya dair umutlarımızı kaybetmek gibi. Ülkemizin onun gibilere çok ihtiyacı var. Geleceğe olan inancımızı biraz daha yitirdik sanki bugün. Mekanı cennet olsun. Bilginin ışığında nice İlber Ortaylı'lar yetiştirmemiz dileğiyle...