Yorgun gözlerim , uykusuz gecelerden
İçimde biriken bütün öfke sessizce kanar
Kaldırım taşları ,sokak kedileri duyar
Bu şehrin yükü omuzlarımda
Ama kimse dönüpte sormaz bana:
Suçum ne, dünyaya gelmek mi?
Suçum ne, susup beklemek mi?
Ben de insanım, duyun sesimi
Adalet var diyorsanız
Gösterin, gökyüzü görsün beni!
Düşlerim paramparça
Bir çocuğun gülüşü gibi yarım kaldı
Herkesi, kendim gibi görmekten..
Suçum ne, yoksul doğmak mı?
Suçum ne, yalanları sorgulamak mı?
Ben de insanım, duyun sesimi
Adalet var diyorsanız
Gösterin, gökyüzü görsün beni!
Bir gün biri çıkar
Sessiz bir kadının
Sustuklarını haykırır
Bir gün biri çıkar
Bütün zincirleri kırar!
Suçum ne, düşmeden yürümek mi?
Suçum ne, umudu büyütmek mi?
Ben de insanım, buradayım hâlâ
Adalet var diyorsanız
Gösterin, gökyüzü görsün bizi!