Teslimiyet ve Bağımsızlaşma
Bir yanda nesiller boyu öğrenilen ve miras bırakılan kadın rolü, bir yanda yeni yeni filizlenen bağımsızlaşan ve kendini keşfeden modern kadının gereklilikleri… Adine bu iki rolün bu iki yaşamın arasında sıkışıp kalmış genç bir sanatçı. Adine daha 17 yaşındayken aynı zamanda kuzeni olan psikiyatrist Benno’ya “sırılsıklam aşık” olmuştu. Benno’nun dönemin “ideal erkeğinin” bir yansıması olarak; oldukça çalışkan, mesafeli, ciddi, katı ve dar görüşlü olması Adine’nin kendini gerçekleştirmek isteyen sanatçı kişiliğine ters düşmesine rağmen içgüdülerine kendisini kaptırmıştı. Zaman geçtikçe Benno’nun bu mesafeli ve otoriter tavrı sanatçı ruhlu Adine’nin ilkel iç güdülerini tetikliyor ve son derece mutsuz olmasına rağmen çok sevdiği sanattan uzaklaşıp toplumun ve nişanlısının kabul edeceği bir kadın olma çabasına girmeye çalışıyordu. Ancak bu çaba uğruna günden düne soluyor ve adeta ışığını kaybediyor, kendini yetersiz hissederken Benno gözünde daha da ulaşılamaz bir noktaya geliyordu.
En sonunda Benno nişanı bozduğunda Adine ne kadar kötü duruma düşerse düşsün geleneksel beklentilerden azad edilmesiyle yeniden kendisine dönmüş ve sanatını kucaklamıştı. Bir süre sonra aile evine geri döndüğünde kendisini terk eden gelenekçi, ciddi, dar görüşlü Benno’dan oldukça farklı bir Benno ile karşılaşmıştı. Yeni Benno; kendisini geliştirmeye çalışan, açıkça duygularını açan ve pişmanlıklarını dile getiren bir adamdı ancak Adine’ye olan tutkusu sevgisinin önüne geçmişti. Adine için “aşkı ve bağımsızlığı” “geleneksel kadın ve modern kadın rolleri” siyah beyaz gibi farklılaşmıştı ki grilere yer yoktu. En sonunda onu Benno’ya bağlayan “dürtüsel ve tekinsiz şeye” rağmen bağımsızlaşmayı seçti.
·
91 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.