Türkiye’de yayınlandıktan kısa bir süre sonra bazı kitapçılardan toplatılan ve resmi olarak yasaklanan Sudaki İz eserinin yorumuyla geldim. Kitabın bu kadar tepki almasının ve yasaklanmasının başlıca nedenleri, kitabın içerdiğindeki bazı politik, toplumsal eleştiriler ve erotik sahneler. Altan, eserinde bireylerin özgürlük arayışını ve toplumdaki baskıyı işlerken, mevcut düzenle örtüşmeyen mesajlar vermiş. Ancak yasaklanma, kitabın daha geniş kitleler tarafından merak edilmesine ve tartışılmasına yol açmış. Kitabın girişinde bulunan mahkeme kararı ve yazarın önsözü beni çok etkiledi.
Kitapta bir grup gencin hayatlarını nasıl mahvettiklerini ve inandıkları değerlerden nasıl uzaklaştıklarını okuyoruz.
Her bir karakterin iç dünyasına sızan Altan, cesur anlatımıyla epey dikkatimi çekti. Karakterler, sadece kendi iç dünyalarıyla değil, çevrelerindeki toplumsal ve siyasi olaylarla da hesaplaşıyor. Siyasete ilgileri, onların hayata, adalete ve özgürlüğe bakış açılarını şekillendiriyor. Bazı karakterler, bireysel çıkarların ötesinde toplumsal değişim için mücadele ediyor. Zaten hayatlarını mahvettikleri kısım bu başlıktan sonra yaşananlardan sonra oluyor.
Yazardan okuduğum ilk eser ve son olmayacak. İçerisindeki cinsel sahneleri sevmeyenleriniz olacaktır ancak beni hiç rahatsız etmedi. Aksine ben böyle gerçek, zaman zaman da absürtlükleri severim.
Ahmet Altan’ın kendine özgü akıcı, şiirsel ve düşündürücü bir üslubu var. Karakterin İç monologları ve zihinsel yolculukları ön planda. Olay örgüsü daha çok karakterlerin psikolojik ve duygusal yolculukları üzerine kurulu. Hızlı aksiyon yerine derinlikli bir gözlem ve ruhsal çözümleme var. Severek okudum. Bu baskısını özellikle almak istedim. Okuyanların yorumlarını bekliyorum
·
669 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.