Normalde tiyatro okumaktan hiç hoşlanmam ama zevk alarak okuduğum ilk tiyatro eseri oldu...
Bir grup şehir gerillası, gözü kara devrimcinin çarı öldürme planları, ihtilal sevdası, ülkünün peşindeki gözü karalılık, yoldaşlık, insan olmanın getirdiği tereddüt hissi... Bunların hepsini iliklerine kadar hissediyor insan. Zaten Camus'nün de sosyalist olduğu fakat insan öldürmeye karşı çıktığı biliniyor. Bu iki arada kalma durumu da güzel yedirilmiş. Hayran kaldım kitaba.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.