Zülfü Livaneli , bu eserinde Türk edebiyatının en büyük ustalarından Yaşar Kemal ’i anlatıyor. Bir dostun gözünden, bir okurun hayranlığıyla ve bir sanatçının inceliğiyle kaleme alınmış satırlar bunlar. Yaşar Kemal ’in doğayla kurduğu bağ, insana ve Anadolu’ya bakışı, eserlerinin ardındaki derinlik bu kitapta yeniden hayat buluyor. “Gözüyle kartal avlamak” metaforu, Yaşar Kemal’in hem yazarlık gücünü hem de yaşamı görme biçimini simgeliyor.
Zülfü Livaneli , her zamanki duru ve içten üslubuyla anlatıyor. Onun kaleminde Yaşar Kemal yalnızca bir yazar değil; bir coğrafyanın sesi, bir halkın belleği, bir insanlık vicdanı olarak karşımıza çıkıyor. Kitap boyunca hem edebiyatın hem de dostluğun sıcaklığı hissediliyor. Zülfü Livaneli ’nin gözünden Yaşar Kemal ’i okumak, büyük bir yazarı farklı bir pencereden görme imkânı sunuyor.
Bu kitabı okurken yalnızca Yaşar Kemal ’in edebi büyüklüğünü değil, aynı zamanda insan olarak derinliğini de hissettim. Zülfü Livaneli ’nin anlatımı, bana edebiyatın bir insanın ruhunu ve vicdanını nasıl yüceltebileceğini bir kez daha hatırlattı. Satırlar arasında dolaşırken Çukurova’nın rüzgârını, Anadolu’nun toprağını, insanın umutla yoğrulmuş hikâyelerini hissettim. Kitap, hem bir vefa hem de bir ilham kaynağı. Bitirdiğimde, içimde Yaşar Kemal ’e duyulan sevgi ve minnet daha da büyüdü.
Gözüyle Kartal Avlayan Yazar, yalnızca bir edebiyat incelemesi değil; dostlukla yoğrulmuş bir vefa kitabı. Zülfü Livaneli ’nin kaleminde Yaşar Kemal , kartal bakışlı bir yazar olarak hafızamıza kazınıyor. Sayfaları kapattığımda, bir halkın sesine, bir insanın yüreğine ve bir edebiyatın kalbine tanıklık ettim"
Bu kitap, bana bir gerçeği yeniden hatırlattı: Büyük yazarlar yalnızca kitap yazmaz, aynı zamanda bir milletin vicdanını da taşır. Yaşar Kemal , o vicdanın en gür sesiydi. Zülfü Livaneli ’nin satırlarıyla onu okumak, yeniden kanatlanmak gibi. Kapağı kapattığımda gökyüzüne baktım ve dedim ki: 'Edebiyat, kartalın gözüdür; görmezsek düşeriz.'"
Keyifli okumalar dilerim