Kitapta Yuka-San’ın Amerikalı kiracısıyla olan hikâyesine tanık oluyoruz. Öncelikle onların sıcak ve içten dostluğu üzerinden insanın insana açılabilme hâlini görüyoruz.
Yuka-San, atom bombasından sağ kurtulanlardan biri. Komşusu onu şu sözlerle anlatıyor:
“Çoğumuz yandı, içimizde açılan yaraları bir kenara bırakın. Onun için Hiroşimalılar bizden kaçmak ister.”
Bu cümle, aslında şehrin ruhuna işlemiş acıyı özetliyor.
Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölümde Yuka-San’ın hikâyesi aktarılırken, ikinci bölümde kız kardeşinin doğumu ve daha sonra hayatının nasıl şekillendiği anlatılıyor. Böylece bombanın yalnızca o anki yıkımıyla değil, sonraki kuşaklara uzanan etkileriyle de yüzleşiyoruz.
Benim için bu kitap, yalnızca bir tarihi acının tanıklığı değil; aynı zamanda umudun, yeniden filizlenmenin ve insan kalabilmenin de hikâyesi. Hiroşima’daki insanların yaşadıkları, çok ince bir duyarlılıkla aktarılmış. Sizi hem sarsıyor hem de derin bir saygı uyandırıyor.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.