Nereden başlasam bilemediğim bir kitap, içindeki öykülerin hepsi ayrı özel ve güzel. Favorilerim kesinlikle Aida, Cristóbal Colón’un Kemikleri, Libelula ve Aguacero. Göç, başka bir ülkede göçmen olarak yaşamak ve bir yere ya da bir kişiye karşı hissedilen aidiyeti birçok farklı açıdan inceleyen bir kitap. Öykülerin kısa (20-30 sayfa) oluşu sayesinde hızlı okunuyor ve yazarın dili şahsen benim çok hoşuma gitti. Eleştiri olarak da bazı yerlerde biraz sıktığını söyleyebilirim sanırım, bugün bitirebilmek için kendimi biraz zorlamam gerekti. Ama zorladığım için de mutluyum çünkü son iki hikaye favorilerim arasına girdi. Bazı hikayelerin ağırlığı yüzünden sanırım elim gitmemişti kaç gündür, ama bunun kitap kötü olduğundan dolayı değil de göçmen psikolojisi ve aitlik hissinin, ya da onun eksikliğinin, getirdiği ağırlıktan olduğunu söyleyebilirim. Kendim seçecek olsam hiç ilgimi çekmeyecek bir kitaptı ancak bitirdim ve okuduğum için mutluyum, okurken de oldukça keyif aldım. Kitabın en sevdiğim özellikleri kesinlikle yazarın dili ve benzer konuları farklı açılardan, farklı kişiler ve hikayelerle anlatıp değerlendirme yeteneği.
·
82 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.