Belki biz de güneşle deniz gibi sevdik birbirimizi… Hep dokunacak kadar yakın, ama hep biraz uzakta. Sen bana gündüzün umutlarını verdin, ben sana gecenin sessizliğini… Ve aşk, her gün yeniden doğup her akşam biraz daha batmaya devam etti içimizde. Ama bil ki; aşk, en çok da batarken güzeldir… Çünkü ancak vedalarda gerçek derinlik vardır.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.