Aynı Kapıyı Defalarca Çalmak Ertelenmiş Sevinçlerin YüküHayata Dair
Mutluluğu ararken kaç kere yanlış kapıları çaldığımı düşündüm bu kitabı okurken. Bazen bir insanda, bazen bir eşya da, bazen bir işte… Hep bir şeyin eksik olduğunu sanarak, tamamlanacağımı sandığım yerlerde aradım. Oysa Beyhan Budak’ın satırlarında karşıma çıkan gerçek şuydu: Mutluluk kaybolduğu yerde değil, çoğu zaman hiç gitmediği halde görmezden geldiğimiz, kendi içimizde saklıydı.
Kitap bana kendimle kurduğum ilişkiyi yeniden düşündürdü. Çünkü ben de çoğu insan gibi, mutluluğu hep dışarıda aradım. Yeni bir şehir, yeni bir iş, yeni bir ilişki… Sanki dışarıdaki herhangi bir değişiklik içimdeki yaraları saracakmış gibi. Ama sonra anladım ki insan, kalbinde taşıdığı eksiklikle nereye giderse gitsin, aynı aynayla yüzleşiyor. Budak’ın dili, öyle tanıdık, öyle içten ki okurken sık sık “evet, bu ben” dedim.
Bir anım aklıma geldi. Uzun zaman önce, hayatımda çok yorulduğum bir dönemde, hep başkalarının yanında huzur bulmaya çalışmıştım. Onlarla vakit geçirirken kendimi daha iyi hissediyor, yalnız kaldığımda ise boşlukla karşılaşıyordum. Bu kitap bana gösterdi ki mutluluğu başkasının varlığında değil, kendi içimde var olan değerlerde bulmalıydım. Çünkü mutluluk ödünç alınmaz, sahip çıkılır.
Beyhan Budak, mutluluğu kaybettiğimiz yerde aramamızın aslında bir yanılsama olduğunu söylerken bana şunu hissettirdi: Biz çoğu zaman aynı hatayı tekrarlarız, aynı kapılardan defalarca gireriz. Belki bizi üzen bir insana yeniden şans veririz, belki geçmişin yükünü tekrar tekrar sırtlanırız. Oysa mutluluğun izini sürmek, biraz da cesaret işidir. Kaybettiğini düşündüğün yerde oyalanmak yerine, kendinle yüzleşmek ve yeni yollar açmaktır.
Okurken fark ettim ki, kendi hayatımda mutluluğu çoğu zaman erteliyorum. “Şu iş bitince mutlu olacağım”, “şu hedefe ulaşınca kendimi huzurlu hissedeceğim” diye kendime sözler veriyorum. Ama Budak’ın hatırlattığı gibi mutluluk, geleceğin bir ödülü değil, şimdinin hakkı. Belki de en büyük yanılgımız, hayatın tadını çıkarmayı hep ileriye bırakmamız.
Mutluluk aslında kaybolmuyor, sadece biz üzerini yanlış beklentilerle örtüyoruz. Onu bulmak için dışarıya değil, içeriye dönmek gerek. Kendimizi affetmek, kabullenmek ve yaşamı olduğu gibi sevebilmek…
·
347 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.