Sevgi Soysal'ın "Yürümek" isimli kitabı üzerine pek çok makale, eleştiri, inceleme yazıldı çizildi. Ancak benim yorumum şu oldu ve bana bir şeyi hatırlattı:
Duygu Asena'yı hatırladım okurken. Asena, "Kadının Adı Yok" u yazarak kendi çağında cüretkar bir şey yapmıştı. Cinsellik, kürtaj, taciz, bekaret ve aldatma gibi tabu sayılan konuları işlemiş; işlediği konular hasebiyle de hem döneminde hem de bugün halen konuşulan bir esere imza atmıştı Duygu Asena. 1987 yılında basılan "Kadının Adı Yok", 12 Eylül darbesinden sonra yaralarını sarmaya çalışan, demokrasiye dönüş yapmış bir toplumda büyük yankı uyandırmış iken "Yürümek", 1970 yılında basılmış. 1970 yılı demek, beraberinde 27 Mayıs 1960 darbesini gören, orduda kaynayan cuntalar yüzünden diken üzerinde duran 68 kuşağının ortalığı kasıp kavuştuğu zamanları taşıyan bir yıl demek. Soysal'ın bu zamanda yazdığı "Yürümek" kitabı, bu ortamda ortaya çıkan çok önemli ve öncü bir eser. "Yürümek" hem kadının hem de erkeğin cinselliğini ve bedenini, beraberinde de toplumsal cinsiyet rolleriyle hesaplaştığı bir roman.
Bir anlamda Duygu Asena, "Sevgi Soysal böyle bir zamanda ve koşulda eser yazabiliyorsa ben de yazabilirim." diyerek Soysal'dan örnek almıştır. Neden olmasın?
Nitekim Soysal, bu kitabı yazdığında müstehcenlik suçundan ceza alır. Bir süre sonra da o ceza kaldırılır, toplatılan kitaplar kendisine iade edilir. Öyle ki kitaba başlamadan önce biz, mahkeme evrakını ve bilirkişi raporunu görürüz (İletişim Yayınları baskısı). Duygu Asena da ceza almıştır kitabından dolayı "muzır" olduğu gerekçesiyle. Toplatılır ve satışı yasaklanır. Sonrasında Asena, bu duruma itiraz eder, dava açar ve 1991'de bu davayı kazanır. Kitaplarını geri alır. Kitabı sonradan dünyanın her yerinde okunmaya başlanır. Sevgi Soysal da yazdığı bu eşsiz romanıyla bugün halen adından söz ettirir.
Özetle Soysal da, Asena da tabu olan şeyleri dile getirmekten korkmamış, cesur şekilde dile getirmişlerdir, dile getireceklerdir.
·
147 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.