Yalnızlığın "Koku"su
Jean-Baptiste Grenouille, doğduğu andan itibaren sevgiden ve ilgiden yoksun büyür. İnsanlara karşı bir bağ geliştiremez onlara yaklaşmak yerine kokularına odaklanır. Bu durum onun ruh dünyasını tamamen yalnızlık ve yabancılaşma üzerine kurar.
Aslında olağanüstü bir yeteneğe sahiptir ama sevgisizlige ve yalnızlığa mahkum oluşu onu kötülüğe sürükler.
Empati yaptım olmadı, acıdım olmadı en sonunda nefret ettim Grenouille' den.
Tutkular insana neler yaptırabilirdi, kimlik arayışı ne derin bi boşluktu, toplumsal düzen ne kırılgandı, insanlar nasıl kolaylıkla yönlendirilebiliyordu. Hepsini sorgulatan bir eser.
Daha heyecanlı daha sürükleyici kitaplar okudum ama bu kitap farklı bir deneyim oldu benim için. Grenouille' nin hastalıklı psikolojisi, yazarın akıcı anlatımı, kitabın muhteşem kurgusu hepsi bütün olarak çok başarılıydı ama en çok hissettiğim şey kokular oldu. Bu anlamda kimi zaman çok zorlandım. Koku duygusu hassas biri olarak çok çabuk geçtiğim sayfalar da oldu, satırlardan yayılan lavanta, misk, gül, portakal çiçeği yasemin kokularıyla durduğum anlar da.
Güçlü felsefi boyutu ve benzersiz atmosferiyle insanın varolusunu tutkularını ve zaaflarını gösteren sinemaya da uyarlanmıs modern klasik bi eser.
Filmini bilmiyorum ama kitabı tavsiye ederim.
·
583 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.