Hep kırıldım, hep ince düşüncelerimden kırıldım. Üstüne kırıldığımı anlatmak zorunda kaldım. Çaba ve özür göreceğim yere, manasız gurur ve üste çıkma çabası gördüm. Üstüne kırgınlığımı belirttiğim için özür dileyen ben oldum. Maalesef en güzel, en verimli yaşlarım böyle geçti. Yolu yarıladım ama hâlâ bu psikolojiden kurtulamadım...
Goethe'nin de dediği gibi;
"Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir."
Yalnız mıyım?
Biliyorum, değilim...