İşte Bu Son Talanı ÖmrümüzünŞiir
Talan Şiirleri Hilmi Yavuz'un en son yayımlanan şiir kitabıdır. Kitapta bir konu bütünlüğü içerisinde yazılmış farklı şiirler bulunuyor. Bu şiirlerin en önemli hususiyeti bir şairin ömrünün son demlerini ince bir duyarlılıkla aksettiriyor olmasıdır. Daha önce okuduğum Hurufî Şiirler ve Lanet Şiirleri'nde olduğu gibi bu kitapta da Hilmi Yavuz'un Ahmet Haşim'in poetik anlayışını devam ettirdiği söylenebilir. Zaten bu kitaplarda güçlü bir Ahmet Haşim imajı, onu çağrıştıran mısralar hemen göze çarpacaktır. Örneğin Hurufî Şiirler'deki,
'sürgün yalnızdır heryerde...'
diye okudun;
sürgünken hayatın bir kıyısına,
oradan durup baktın;
gün o günken...
güneşli, acımasız bir akşamın
sonunda arzu:
-yok bile!
(...)
annenle bazı geceler:
bir göl duygusu geliyor;
acı pestil duygusu kışın;
'yaşadığım annemdir', diyorsun...)
-de!
mısraları çok açık bir şekilde Ahmet Haşim'in şiirlerine ve yaşamına atıfta bulunmaktadır. Ayrıca bu kitapta yer alan, "zamanı geldi, kederler toplandı / eşyanın dağıldığı saatler..." dizelerindeki "eşyanın dağıldığı saatler" ifadesi; keder ve hüzün imgelerinin ön plana çıkması yine Ahmet Haşim'in şiirlerini hatırlatan unsurlar arasında zikredilebilir. Bu bağlamda Hilmi Yavuz'un son şiirlerinin Ahmet Haşim'den izler ve esintiler taşıdığını, ancak onun gölgesinde kalmadığını söylemek mümkündür. Daha doğru bir ifadeyle bu şiirlerde Hilmi Yavuz, Ahmet Haşim ile "şiirsel bir akarabalık" kurmuş, onun şiilerini genişleten, onun nefesini günümüze taşıyan şiirler kaleme almıştır.
Talan Şiirleri, Türk ve dünya edebiyatından pek çok şiir ve şaire göndermeler olan şiirlerden oluşmaktadır. Tevfik Fikret'in Hân-ı Yağma'sı, Yahya Kemal'in Hazan Bahçeleri, Şeyh Galip'in Hüsn ü Aşk'ı, Itrî'nin Tekbir'i, İbni Arabî'nin Fütuhât'ı ve daha niceleri sökün etmişlerdir Hilmi Yavuz'un dizelerinin arasına. Âdetâ bir şiir ve edebiyat şöleni... Bu yönüyle Hilmi Yavuz; Şeyh Galip, Yahya Kemal, Behçet Necatigil, İbni Arabî, Sümbül Sinan, Itrî, Sümmanî, Hölderlin, Rilke gibi şahsiyetleri manevi bir sofrada toplamış; şiirinin olgunluk çağında, sanatın ve şiirin eskimez üstadlarıyla hasbihal etmiştir. Sözün ustalarının resmigeçidinde onlara selam durmuştur. Çünkü "-nedir bu? / eskiler söylerlerdi: / 'inkırâz-ı bahârân'... / bilenler anlar" diyen şair, onları en iyi anladığı çağındadır. Bu kemâl ve bilgelik şiirlerine de sirayet etmiştir.
Son olarak Talan Şiirleri, aşktan, sevgiden, incelikten yoksun bir dünyaya sitemin, sözün ve pek çok değerin talan edildiği bir çağın kırıklıklarının, mâzînin güzel sayfalarına duyulan özlemin şiirleridir.
·
194 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
