Ailesi yük olurmuş bazen insana..
Aslında bu tarz meseleleri ülke şartlarında çok duyduk fazlasıyla hakimiz. Vefatın ardından ailede ya da sülalede anlaşmazlık ve hatta c*nayete kadar uzanan sıkıntılar ülkemizde mevcut. Ama aslında bu kitapta konu biraz değişik.. Spoiler vermeden ancak bu kadar söylenilebilir. Ama gerçekten değişik, övgü değil.
İsminden de belli olduğu üzre, ana konu bir "miras" anlaşmazlığı. İki kulubecik miras taşınmazları. Görülmeyen bir evlat olmak, ya da görülenin aksine fazla görülen bir evlat olmak nelere mal olabilir insan bir düşünmüyor değil. Aile bağlarını koparabilmek için büyük bir güç gereklidir oysa. Bu da bağları koparırken tüm gücünü harcadığından dolayı, güçsüzlük hikayesine dönüşüyor. Peki yaraların? bu yaraları nasıl kapatacaksın, yaralayan ebeveynlerin olunca. Ya diğerleri? menfaat uğruna, doğru olana ısrarla inanmak istemeyişleri.
Evet insan ailesini seçemiyor, yaralanıyor, peki bu yaralar ile ne kadar sağlıklı yaşayabilirsin? Ya da aradan onyıllar geçmesine rağmen hala gerçekten sana inanan birisini bulamazsan nasıl bir yol izleyebilirsin? Aslında her şeye rağmen'in romanı olabilir bu kitap. Ya da kalabalık yalnızlığın da diyebilirim. Vigdis Hjorth'e teşekkür ederim düşündürücü ve sürükleyici bir eseri bizimle paylaştığı için.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.