Bir öğrencinin sözü “şüphe” ya da “şüpheli” olabilir. Bir başkasında “stres” ya da “stresli” olabilir. Sözcükler, arkalarında gerçek bir düşünce olmadan, alışkanlıkla konuşuluyor. Bunlar yaygın, gündelik kelimelerdir, ancak bunlar refah düşüncesine yardımcı olmayan kelimelerdir; yalnızca istemediğimiz şeyleri yaratmaya hizmet eden ve yaptığımız refah çalışmasını boşa çıkaran kelimelerdir.