Öncelikle söylemek istiyorum ki ben kitaba biraz yüzeysel baktım. Okuduğum seanslardaki psikolojik konular üzerinde çok fazla yoğunlaşamadım çünkü aklımda hep başka şeyler çağrıştı. Kitap bana coğrafyanın gerçekten de kaderimiz olduğunu çok net gösterdi. Terapiye gidenlerin 70-80 yaşlarında olması bile şaşırmama neden oldu. Bizim ülkemizdeki o yaşlarda olan insanlar ellerinde tespih sabahtan akşama kadar cam kenarında otururlar, camiye gider gelirler. Hangisinin aklına gelir varoluşu sorgulamak, psikolojik sorunlar? Ne okuyorsun yavrum diye sorulduğunda psikoloji okuyorum diye cevap verildiğinde anlaşılmadığını görünce doktor olucam diye verilen cevapları hatırlıyorum.( Sonuçta o da ruh doktorluğu değil mi diyerek) Hadi diyelim ki yaşları bir kenara koyduk ve anlatılan olaya odaklandık. Okuyorum okuyorum bu muymuş derdi diyorum. Gerçi çoğunun ölüm korkusuydu ama zaten o yaşta da çok normal değil mi artık.