Simyacı aslında basit bir hikâyenin ardına gizlenmiş derin bir felsefedir.
Paulo Coelho bize Santiago’nun yolculuğunu anlatırken, aslında her birimizin içindeki “kendi yolculuğunu” işaret eder. Çoban Santiago’nun peşine düştüğü hazine, gerçekte dışarıda bir yerde saklı altınlar değil; insanın özünde, kalbinde saklı olan hakikattir. Yani asıl hazine, “kendi kaderini yaşamak cesareti”dir.
Kitap bize şunu söyler:
İnsan, hayatta ne kadar işaretlere kulak verirse, o kadar kendi yoluna girer. Tesadüf yoktur; evren, sen kendi öz yoluna çıktığında sana yardım etmeye başlar.
Kalbinin sesini duymak, aklın oyunlarını aşmaktır. Çünkü akıl çoğu zaman korkularla konuşur, kalp ise hakikatle.
Gerçek özgürlük, başkalarının dayattığı hayatı değil, kendi “kişisel menkıbesini” yaşamaktır.
Bence en vurucu tarafı ise şudur: Santiago, sonunda hazinenin aslında en baştan beri bulunduğu yerde, yani kendi içsel yolculuğunda olduğunu anlar. Bu bize “insanın hakikati dışarıda değil, kendi içinde araması” gerektiğini hatırlatır.
Kısacası Simyacı, insana şunu fısıldar:
Dünyanın en büyük sırrı, senin içindedir. Cesaretin varsa onu aramaya çık, çünkü evren seninle işbirliği yapacaktır. Tabi cesaretin varsa......
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.