𝓚𝓸𝔃𝓶𝓸𝓼- -𝓦𝓲𝓽𝓸𝓵𝓭 𝓖𝓸𝓶𝓫𝓻𝓸𝔀𝓲𝓬z
İꪀᥴꫀꪶꫀꪑꫀ
Kitapta alışılmadık bir kurgu var. Olay örgüsü dağınık, daha çok okuyanı bir anlam arayışına sürüklüyor. “Ağaçta asılı bir serçe” bu işaretten anlam aramaya başlayan iki gencin serüvenine şahit oluyoruz. Anlatılmak istenen tema, rastlantılar arasında insan sürekli bir düzen ve anlam arar. Bu arayış ise kişiyi paronayaya ve belirsizliğe sürükler. Kitaptaki kahramanlarda işaretlerden yola çıkarak bunlara bir anlam arıyorlar ama o anlam güç değil yük veriyor. “Kozmos” evrenin kendisi değil; bizim kafamızda kurmaya çalıştığımız, ama kurulamayan düzenin kendisi. Nesneler üzerinde ilerleyen kitap bu olayların, nesnelerin dışında kişisel deneyimlediğim bazı durumları anımsattı. Gerçeklerle yüzleşince yaşadığımız hayal kırıklıkları da olsa onu nasıl sindirebileceğimiz kendi elimizde. Yaşadığımız bu zamanda birilerine güven duyabilmenin çok değerli olduğunu düşünüyorum. İnsanlar yüzeysel ilişkiler kuruyor, çıkar ve menfaatler ön planda tutuluyor. Maalesef güven varoluşsal bir ihtiyaç haline gelmiş durumda. Bazen de kabul etmek zor olsa da kafamızda kurduğumuz şeyler, içimizde hissettiğimiz rahatsızlık hissi sonradan acı şekilde karşımıza çıkıyor. Bazen hiç bir şey tesadüf değildir diyebiliyoruz. Bu da insana güç katmıyor. Ama tecrübe katıyor diyebiliriz. Yazar ne anlatmak istediğini de kitabın son bölümünde belirtmiş. Sabrederek sonuna gelmişseniz bazı ipuçlarını yakalıyorsunuz. Kitabı @dogadakitapokumakulübü olarak Ağustos ayı etkinliğimizde okuduk. Güzel bir sohbet ile sonlandırdık.
Kitaplarla ve sevgiyle kalınız
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.