Franz Kafka'nın 1919 yılında, 36 yaşında iken babası Hermann Kafka'ya yazdığı edebi yönü güçlü, otobiyografik bir metin.Sert otoriter buyurgan bir baba ile kırılgan içine kapanık hassas bir oğul arasında geçen mektup.Babasına duyduğu korkuyu, öfkeyi, suçluluk duygusunu ve sevgiye olan açlığından, kendi ruh dünyasından ve aile travmalarından bahsediyor. Kitabın dili sade, yoğun ve samimi, psikolojik atmosferi güçlü.Kafka mektubu babasına hiç vermiyor. Eserin hiç babasına gönderilmemiş olması bastırılmış duyguları ve içsel bir kaçışı güçlendiriyor.Aslinda Annesine teslim ediyor mektubu ama annesi mektubu babasına ulaştırmıyor...Aslında bu eser biz ebeveynlere bir uyarı özelliği de taşıyor. Çocukluk yaralarının hayat boyu nasıl izler birakabilecegini bize gösteriyor..