Evlilik Portresi
Bundan çok da uzak olmayan bir tarihte, ‘Maggie O’Farrell ne yazsa okurum’ diye gezdiğim bir dönem vardı. Kitaplardan konuştuğum her insana 
Hamnet ’i öneriyordum. Yılın başlarında 
Esme Lennox Nasıl Yok Oldu’yu okudum; her ne kadar karakter bakış açılarındaki geçişler biraz karışık olsa da onu da beğendim.
Bir süredir kitaplığımda duran 
Evlilik Portresi’ni de artık okuyayım dedim. Uzunca bir girizgâhtan sonra gelelim kitabımıza. Ben pek tarih bilgisi olan biri değilim, yalan yok. Üstünkörü birkaç önemli olayı bilirim, o kadar. Evlilik Portresi’nde yine tarihi gerçekliklere dayanarak bir kurgu oluşturulmuş.
1500’lerde İtalya’daki kadınlara—özellikle de bir dük eşi gibi önemli mevkilerdekilere—nasıl davranıldığını, onlardan nelerin beklendiğini, ailevi ilişkilerin ne kadar karmaşık olduğunu yazar oldukça güzel bir dille aktarmış. Dönemi genel olarak biliyor olsaydım belki daha bilinçli okurdum, ancak yine de kendi kendime birkaç çıkarımda bulundum: Asla o dönemde bir dük karısı olamazmışım! Çekilecek dert değil.
Okumak yok, sanatla ilgilenmek yok, güvenilir arkadaş çevresi yok, haberleşme yok. Anca otur evde çocuk bak… Korkunç. Hoş gerçi bu zihniyetin hâlâ mevcut olduğu yerler yok değil ama en azından imkânlar açısından daha zengin bir dönemde doğduğum için mutluyum sanırım. Sonuç olarak Maggie en sevdiğim yazarlar listesinde yerini koruyor, sizlere de önerimdir.
Bol kitaplı günler dilerim. :)
Hamnet ’i öneriyordum. Yılın başlarında Esme Lennox Nasıl Yok Oldu’yu okudum; her ne kadar karakter bakış açılarındaki geçişler biraz karışık olsa da onu da beğendim.
Bir süredir kitaplığımda duran Evlilik Portresi’ni de artık okuyayım dedim. Uzunca bir girizgâhtan sonra gelelim kitabımıza. Ben pek tarih bilgisi olan biri değilim, yalan yok. Üstünkörü birkaç önemli olayı bilirim, o kadar. Evlilik Portresi’nde yine tarihi gerçekliklere dayanarak bir kurgu oluşturulmuş.
1500’lerde İtalya’daki kadınlara—özellikle de bir dük eşi gibi önemli mevkilerdekilere—nasıl davranıldığını, onlardan nelerin beklendiğini, ailevi ilişkilerin ne kadar karmaşık olduğunu yazar oldukça güzel bir dille aktarmış. Dönemi genel olarak biliyor olsaydım belki daha bilinçli okurdum, ancak yine de kendi kendime birkaç çıkarımda bulundum: Asla o dönemde bir dük karısı olamazmışım! Çekilecek dert değil.
Okumak yok, sanatla ilgilenmek yok, güvenilir arkadaş çevresi yok, haberleşme yok. Anca otur evde çocuk bak… Korkunç. Hoş gerçi bu zihniyetin hâlâ mevcut olduğu yerler yok değil ama en azından imkânlar açısından daha zengin bir dönemde doğduğum için mutluyum sanırım. Sonuç olarak Maggie en sevdiğim yazarlar listesinde yerini koruyor, sizlere de önerimdir.
Bol kitaplı günler dilerim. :)·
121 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.