Ejderha Bakıcısı'nı okurken kitabı çok beğenmiş, Ping'in yeri ayrı fakat yaşlı ve bilge ejderha Danze'yi özellikle çok ama çok sevmiştim. Serinin ikinci kitabı olan Mor Ejderha Bahçesi'nde ise Danze'nin olmayacağı bilgisini ilk kitapta öğrendiğim için kitaba baya buruk bir hisle başlamıştım aslında ama ilk kitaptan çok daha fazla eğlendim okurken diyebilirim.
Ping ve yavru ejderhamız Kay'ın birlikte olduğu her sahne birbirinden tatlıydı. Kay o kadar sevimliydi ki, onunla oyunlar oynarken hayal etmekten alamadığım için kitabı hep kucaklamak isterken buldum kendimi. Ayrıca ikinci kitap ilk kitaptan çok daha hareketli, çok daha olaylı ve çok daha heyecanlıydı. Beni seriye daha çok bağladığını çok rahat söyleyebilirim Mor Ejderha Bahçesi'nin. Bazı kişiliklerin daha net bir şekilde ortaya çıkması, bazı gizemlerin çözüme ermesi, bazı kavuşmaların yaşanması, içgüdüler, takıntı haline gelmiş, açgözlü istekler, bilgelik, bağlılık, sevgi, vefa, mantık ve en güzeli bebek bir ejderhaya bakıcılık yapmayı da listeye ekleyince benim için adeta biçilmiş kaftan gibiydi bu kitap.
Artık üçüncü kitabı elime almayı daha büyük bir sevgiyle bekliyorum. Eh, yanakları olsa makas almak isteyeceğim bu kitaptan ne kadar keyif aldığımı anlamışsınızdır diye düşünüyorum artık bu incelemeyi okuduğunuzda.
Ve son olarak, incelemeyi de taze bitirmişken, Kay'a söylemek istediğim son bir şey var;
"Bana ne yaptığını gördün mü Kay? Artık yavru bir Çin ejderham olmasını istiyorum. Her neredeysen hemen yola çık ve Ping'i de yanına katıp bana gel."
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.