Rıza, Kır Abbas, Muhtar Battal; onların eşleri, çocukları, torunları en çok Yeşer... Hepsini çok sevdim. Onların hayallerini, çabalarını okumak o kadar hoşuma gitti ki gece uykum geldiğinde "uyuyacağım ama onlar napacak şimdi" diye düşündüm, sabah ilk işim elime kitabı alıp ne yapacaklarını okumak oldu.
Kitabı çok sevdim çünkü yukarda isimlerini saydığım insanları; kitapta bahsedilen kurak, sususuz, köylünün bir torba buğday için günlerce çile çektiği, bir gözcük odadan ibaret okulu olan köyü tanıyorum. Köylüyü tanıyorum. Onların dertlerine derman olmayan aksine işleri daha da zorlaştıran, çaresiz bırakan hükumeti de tanıyorum.
Ayrıca kitapta kullanılan dili de çok sevdim. Kendi konuşmama eklemek istediğim birçok deyime denk geldim.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.