Ali Küçüközer’in Depresyonel Düşünceler kitabı, insanın kendi içindeki sessiz karanlıkla yüzleşmesine yol açıyor. Yalnızlık, kaygı, toplumsal baskılar, sevgi ihtiyacı, hayal kırıklıkları… Hepsine dokunan cümleler var. Okurken sık sık “tam da böyle hissediyorum” dedim.
Yazarın dili çok samimi, öğüt verici değil; daha çok düşündürücü ve yol arkadaşı gibi. “Huzur istiyorsan az insan, az eşya” ya da “İnsanın en büyük eseri kendi kişiliğidir” gibi satırlar çok vurucuydu.
Kitap bana kesin çözümlerden çok sorular bıraktı; “Ben kimim? Ne istiyorum? Hayatıma gerçekten değer katan ne?” gibi… Kısacası karanlık düşünceleri fark etmeyi, kabul etmeyi ve onlarla yaşamayı öğreten, içsel bir aynaya dönüşen bir kitap.