32 yaşındayım.. Sadece bedenim hayatta. İnsana ait yaşam belirtisi olan umut, sevilmek, hedef, değer görme, inanç, aile olma hissine dair hiçbir şey kalmadı içimde. Tadım, neşem yok, sevgisiz kalmış gibiyim, ayağa da kalkamıyorum, ruhum ve bedenim arasında sıkıştım kaldım.Aslında ruhum yok oldu bedenim yaşıyor sadece .
··
18bin Gösterim
24 Yorum
Karşıma çıkınca önce bi alıntı sandım, sonra gerçek duygular olduğunu anladım. Buraya yazıp paylaşıyor olmanız çok kıymetli, hala gücünüz var demek ki. Duyguları ifade edebilmek ne hissetiğini anlamanın ilk adımı aslında. Sanırım kolektif bi mutsuzluğun parçaları olduk. Ancak umut hep var, hatırlatmak istedim🌱
Kolay yorum yapan, yorum yapmayı seven biri değilim bu platformda. Fakat kayıtsız kalmak istemedim. Hepimiz farklı anne babalar da maalesef ki tek tip turnusol kağıdında baskısı olan insanlarız. Dönem mi böyle yoksa hep böyle miydi bilmiyorum belki de eskiden böyle değildi ki bilir? Belki de eskiyi gözlemediğimiz için romantize ediyor da olabiliriz.. Hepimiz farklı tipler de 2 cinsiyetler de hayata tutunmaya çalışan, ortak dertleri olan canlılar haline geldik. Ve bunu çözümü nedir bilmiyorum. Kelin ilacı olsa kendi başına sürer derler bilsem kendim uygulayacağım da ne yapılır ne edilir bilmiyorum. Umarım karşımıza vicdan merhamet sahibi insanlar çıkar ve bizim vicdan ve merhametimizi suistimal etmezler. Zira insan ilişkileri de mevcut dönem de paketli gıda gibi oldu; Kullan At...
Bir Delil Klasiği
Gönderi Sahibi
Öncelikle yorumunuz için teşekkür ederim. Toplum kişi ve bireyler seni yok saydığında gerçekten yok olursun ne kadar çabalasanda boynunda ki ilmeği göstersende var olduğunu kanıtlayamazsın. İnsan ilişkileri yapay ve bu yapaylığı kabul etmediğin için ruhun can çekişiyor .
Ümitvar olunuz...! Yeis öyle bir bataktır ki batarsan boğulursun, sımsıkı sarıl azmine bak ne olursun...Herşeyin sahibi Rab; bana güvenin diyor, benden ümidi mümin olanlar asla kesmez... Haşa , O'na güvenmemek zihnimizin hudutlarından bile geçmemeli....
Evet bu gün sıkıntımız vardır, evet problemler altında eziliyoruzdur...
Ama kaltığımızda bundan çok daha güçlü olacağız
Bizi biz yapan , şekillendiren geçtiğimiz güzel yollar değildir,
Adeta bizi heykeltraş gibi yontan , bela balyozlarıdır.
Böyle çok daha güzeliz, eksiğimizle, kırık yanlarımızla
Ravza Karakülah'ın çok sevdiğim bir şiiri var...
***
Yalpalıyorum Allah’ım
Sis bulutları inmiş gibi zihnime
Eğrisini doğrusunu hesaplayamadığım ne varsa
Gelip zincire vuruyor düşlerimi
Düşene tekme tokat dalan bu dünyada
Bir bebeğin ilk adımları kadar tedirgin kalbim..
Keşke düşsem diyorum.
Düşsem toparlanırım
Düşsem yerim belli olur hiç değilse
Yerimi yurdum bilir, öyle kalkarım ayağa.
Şayet kalkarsam
Ki kalkacağım biiznillâh
İçimde dizginleyemediğim atları süreceğim bozkırlara
Geçeceğim Van Gogh’un yıldızlı gecelerinden
Arşa değen saçlarıma öreceğim asteroidleri
Ve bilmem kaç ışık yılı kadar çekip gideceğim dünyanızdan..
Yolum uzun..
İçimde yonttuğum kibrin âsi heykellerini
İbrahimî bir baltaya teslim ediyorum evvelâ.
Putlarınıza basarak yükseldiğim arşın alnında
Yazgımın karasına bulaşıyor soğuk ellerim.
Gök şahidim olsun;
Kuşlar bilir aşikâr ettiğim sırrın yükünü.
Ben savrulurken şehrin dehlizlerinde
Yerimde esen yellerin de alacağı olsun.
Savruluyorum Allah’ım.
Yerimde gerçekten yeller esiyor.
Mevsim kırlangıç dönümü,
Ve ben kaderiyim bir çınar yaprağının.
Bir fare kapanında ezilmiş zihnim bulamıyor mekânsal izzetini
Öyle eğreti, öyle aidiyetsiz ki varlığım
Planda yokmuşum da, son anda dünyaya kabul edilmişim gibi.
Gidiyorum işte vedâları süzerek imbiklerden
Balıkların taht kurmadığı deryalardan,
Kuşların imzasını atmadığı göklerden geçerken
Geçemiyorum insanın insana tapuladığı yeryüzünden..
Öylece kalıyorum ortada yersiz ve mekânsız
Araf desen değil, kafes desen hiç değil.
Sen söyle de bileyim artık Allah’ım
Âleminde benim de yerim var mıdır?
***
Ravza Karakülah
Rabbin alemi sonsuzdur....!
Bu yorum görüntülenemiyor
Olumsuz düşüncelere kapılmayın hiçbir zaman düşünceler yaşama dönüşür daima olumlu düşünün en olumsuz durumlarda bile dilerim herşey gönlünüzce olur sadece olumsuz düşünmeyin dua edin zihninizi temizleyin olumsuz taraflara odaklanmak yerine olumlu taraflara odaklanın mutluluk ne çok yukarda ne de çok aşağıda boyumuzun hizasında aslında önemli olan onu görebilmekte sahip olduğunuz imkanlar dahilinde hayatınızı güzelleştirmeye çalışın size tavsiyem 🙏🌼🌼
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Hepimiz aynı ruh hâline zaman zaman giriyoruz. (Farkındalık, duyarlılık, sağduyu, erdem peşinde veya hayat mücadelesinde olup da bu hâle hiç girmeyene ne mutlu, bravo onlara [?!]). Kimi o hâle biraz daha uzun saplanıp kalıyor, kimi daha kolay sıyrılıyor. Sanırım bu biraz da mutluluk ve sonuç odaklı yaşamamızdan kaynaklanıyor. Ben şahsen böyle durumları düşüncelerimi, hissiyatımı, önceliklerimi gözden geçirmek ve iç dünyamda devam eden yolculuğumda gerekirse rotayı yeniden belirleme için bir uyarı, bir fırsat olarak görmeye çalışıyorum. Bu bazen düşünmek, bazen iyi hissettirecek bir şeyler yapmak (kişisel hobiyle uğraşmak, film izlemek, birileriyle dertleşmek, aile, ev veya sosyal çevrede varsa ihmal edilen sorunlar için çabalamak, okumak, vb.), bazen de herşeyi sadece akışına bırakmak oluyor. Her zaman işe yarıyor mu? Bazen. Ama en azından yol bir şekilde devam ediyor. Acısıyla, tatlısıyla. Aslında -her zaman başaramasam da- en doğrusu, herşeye, herkese, her olaya ederi kadar değer vermek. Umarım her şey gönlünüzce olur...
Bir Delil Klasiği
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim 🙏🏻 umarım hepimiz için öyle olur . Sıkışmışlığım bir yol bulamamam değil ,yol yok ortada sanırım ondan :)
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.