İnsanın yalnızca midesiyle değil, zihniyle de aç kalabileceğini hissettiren bir kitap. Okurken sadece karakterin sefaletini değil, onun gururunu, inatçılığını ve düşüşünü de iliklerine kadar yaşıyorsun. Her sayfada insanın kendi karanlığıyla yüzleşmesi gibi; hem rahatsız edici hem de büyüleyici.
Hamsun’un kalemi öyle yalın ki, o çaresizliği, o titremeyi, sokaklarda amaçsızca dolaşmayı kendi bedeninde hissediyorsun. Açlık sadece yemek eksikliği değil; hayata tutunma mücadelesi, onurla çaresizlik arasında sıkışıp kalma hali.
Bugün elimizin altında her şey varken “açlık” kelimesini ne kadar kolay söylediğimizi fark ettim. Bu kitap, o kelimenin aslında ne kadar ağır olduğunu yüzüme vurdu.
·
113 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.