nasıl başlasam cumlelerime inanın bilmiyorum, o kadar etkilendim ki. çok üzdü bu kitap beni, burçağın gücüne hayran kaldım. hayatı ne kadar seven bir kızmış, dolu dolu gecirmis en güzel yaşlarını, sıcacık bir yuvası, ailesi, dostları, aşkları varmış. ama burçağın da dediği gibi, hayat iyi kalpliler için acımasız. kim bilir tedavi sürecinde ne kadar acı çekti ama ümidini asla yitirmemis. hep pozitif olmus.
kitabın başlarında aslinda çok garipsedim ve burçağın hayatına uyum sağlayamadim, sürekli diskolardan gazinolara, her gün başka bir erkekten bahsetmesi, tam "heh işte bu çocuk aradığın kişi" derken ondan sıkılması. hele ki tim! aşırı iyi biriydi benim gözümde, hastanede yanında olması falan etkilemişti beni. ama sonra gidip hakan gibi bı uyusturucu kaçkınına asik olmasına delirdim. her şeyden çok bunları yaşarken 13-14 yaslarinda bir kız olmasi garibime gitti. o yaşlarda bir kız nasil gazinolara girebiliyor anlamadım. her neyse
burçak aslında çok ciddi bir hastalık gecirdi ve bir sureden sonra sürekli depresif olmasını, sürekli hastalığı hakkında yazmasını bekledim günlüğüne fakat cok nadir oldu bu. burçak aşk acısı çekmekten hastalığını düşünmeye fırsat bulamıyor gibiydi daha çok. hastalığını hafife aldığı için mi buna yenildi diye düşündüm. hayat çok garip geldi.
ve emindim hani iyileseceginden, o kadar umut doluydu ki, ölmesi çok garibime gitti. şuan yaşasaydı bir anneydi belki de.
kitabı yarilarken de burcakla ilgili bütün videoları izledim, hayat enerjisi çok yüksek, deli dolu bir kızmış.
bu kitaba bir puan vermek, birinin hayatını yorumlamak doğru gelmedi bana, sonuç olarak bu bir kurgu değil bir yaşam, o yüzden puansız bırakacağım. keşke yasasaymissin da o kitabı kendin bastırsaymissin burcagim
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.