Çıkıyorum, ama döneceğim!
“Ağırlıksız bir şeysin, bulut gibi,buğu gibi, koku gibi, hatıra gibi hafifsin…”
Hepimizin varacağı yeri, hayat arkadaşının gözünden okuyoruz.
Bu incecik kitap tüm hayatımızın bir gün gibi geçmesini sağlıyor.
Ve tabii ki hayatın girişine yazılması gerek o söz: “Her geçen gün, her bakımdan daha iyiyim, çok daha iyi olacağım.”
Henüz gittiğinden emin olamadığı duygularını ortaya çıkarıyor yazar.
Sanki eşine vedasını değil de, biz evine misafir gelmişiz ama eşi o an orada değil. Eşinin yarattığı müthiş bahçede iki iskete kuşu görüyoruz. Bekledikleri biz değiliz. Bahçedeki filizlerde en az elli gül sayıyoruz. Kuşların bekledikleri kişinin biz olmadığını anlıyoruz.
Mutlu olmak için ne eksik?
Şöyle yazmış:
“14:15. Çıkıyorum, ama döneceğim!
Seni uyandırmadım
Bunu yapmak istediğim halde.
Bugün seni uyandırabilmeyi çok isterdim.” be
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.