İkigai son yılların en popüler kişisel gelişim kitaplarından biri. Kitapta en çok öne çıkan kısımlardan biri, Japonya’nın Okinawa bölgesindeki uzun yaşayan insanların hayatlarının tek tek anlatılması. İlk bakışta etkileyici gelse de aslında çok yüzeysel işlendiğini fark ettim.
İnsanların günlük rutinleri, uzun yaşam sırları, bahçeleri, yemekleri ve sosyal ilişkileri anlatılıyor ama bu anlatım çoğu zaman derinlikten yoksun. Daha çok “hikâyeleştirilmiş röportajlar” havasında. Evet, yaşlı insanların hayatlarını okumak keyifli; fakat gerçek bilimsel temelden çok bir “seyahat notu” gibi. Birkaç güzel alışkanlık çıkarabiliyorsunuz ama bu, insanın kendi hayat amacını bulmasına ciddi bir rehber olmuyor.
Kitap kendini “hayatın anlamını bulma” üzerine konumlandırsa da, çoğu yerde Japonya kültürünü egzotik bir merak unsuru olarak kullanıyor. Yani bize Okinawa’dan “sırlar” taşıyor gibi görünse de, aktardıkları zaten bildiğimiz şeyler: sade yaşa, aktif ol, insanlarla bağ kur, üretmeye devam et.
Kısacası, İkigai’yi okurken keyif alabilirsiniz ama çok şey öğreneceğinizi, hele ki hayatınızı kökten değiştireceğinizi düşünmeyin. Bu kitap bana daha çok iyi pazarlanmış bir Japon kültürü derlemesi gibi geldi.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.