Hayatının nasıl olacağını biliyor musun?
İtin, serserinin teki olacaksın, er geç hapse gireceksin.
.
.
İlksöz: Hayat sert, her yaşta.
Leoncio Prado Askeri Koleji Lima'da askerlerin idaresinde olan bir okul. Koleje gelen öğrenciler, Peru'daki beş yıllık orta öğretimin son üç yılını burada geçiriyor. Askeri disiplinle birlikte askeri eğitimi de kapsayan yatılı bir eğitim süreci. Kolejden mezun olanlar asker olmuyor ama askeri kurumlarda memur olabiliyorlar. Aslında ailelerin bu okulu tercih etme sebebi bu olanaklar değil de çocuklarının ergenlik süreçlerini disiplin altında geçirerek olgun bir birey olmasını sağlamak ve/veya Peru'nun karanlık sokaklarında kaybolmalarını önlemek belki.
Yatılı hele de askeri bir okulun olmazsa olmazı; kıdem. Kolejle tanışan üçüncü sınıf öğrencileri yani çömezler, çaylaklar ya da Leoncio Prado Askeri Koleji'ndeki tabiriyle köpekler çok şanssız, çünkü üst sınıfların her türlü şiddet, taciz hatta cinsel tacizlerine muhataplar. Bu zorbalıkları aşabilen, daha az hasarla atlatan bir grup var, bir çete. Çete ve içinde bulunduğu takım "köpeklik" dönemlerini şiddete şiddetle karşılık vererek atlatmış.
Çete ve arkadaşları şimdi son sınıfta, kitap onların bu son yılını, kolejde yaşadıklarını, zaman zaman geriye dönüşlerle aktarıyor. Başlıktaki Kent ne derseniz, o da Lima. Kahramanların haftasonu izinlerinde, kolej dışındaki hayatlarını, orada da var olma mücadelelerini yine geriye dönüşlerle yansıtıyor. Anlatıcıların sürekli değişmesi, kişilerin hikâyelerindeki belirsizlikler metni hem zorlaştırıyor hem de değerini arttırıyor. Ama rahat olun, akıp gidiyor kitap.
Llosa'nın 23 yaşında yazdığı bu ilk roman, kendisinin de bu kolejde bir süre eğitim görmesi nedeniyle otobiyografik ögeler ve anılar taşıyordur şüphesiz. Belki sert, şiddet ve taciz sahneleri ürpertici ama kesinlikle çok çok iyi bir ilk roman. Askeri sistem eleştirisi, adalet duygusu, Peru'nun farklı kesimlerinden oluşan toplumsal yapısı, ergenlik çağında birey olma mücadelesi, dostluk, hatalarla yüzleşme gibi birçok alt metne sahip.
#korsaniledünyaturu Peru kitabımdı Kent ve Köpekler. Şu bir gerçek ki Llosa benim yazarlarımdan biri. Beşinci kitabımı da yine keyifle ve soluksuz okudum. Külliyat bitecek, zaten niyet önceden vardı, okuma sonrası daha da depreşti. Biraz şaşkınlık ve hayal kırıklığı yaratan Cortazar'dan sonra ilaç gibi geldi Kent ve Köpekler. Herkese tavsiyemdir. Kitapla. Sağlıcakla.
.
.
.
Sonsöz:
Rahat bir vicdanla kendine cennette bir yer edinirsin, ama orduda değil.
.
.
.
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.