Vicdan, Karakter ve Karanlık
Kendi içimizde hesaplaşmalar yapacağımız okudukça düşündürten bir eser. Öyle ki bir an önce bitirmek istiyor, bitirdiğinizde ise eksikliğini hissediyorsunuz. Yine de altını çizdiğim kelimeler, başka zamanlarda da üzerinde düşünülecek bir etkiye sahip.
Kitapta ressam Basil Halward, dostu Lord Henry (Harry) ve Dorian Gray üzerinden güzellik, ahlak, zaman, hazcılık ve insanın kendine ihaneti işleniyor. Özellikle Dorian’ın portresine yansıyan günahları, insana vicdanın ve ruhun görünmeyen ama kaçınılmaz hesap defterini hatırlatıyor.
Lord Henry’nin sözleri hayranlık uyandıracak kadar zekice ama bir o kadar da tehlikeli. Dorian’ın masumiyetten karanlığa inişi, Basil’in sanata ve dostluğa bakışı… Hepsi bana insan doğasının çelişkilerini gösterdi.
Sonu ise hayret verici. Sona doğru tahmin etmeme rağmen bu kadarını beklemiyordum. Wilde’ın kalemi, insanın içindeki karanlıkla yüzleşmesini öylesine ustalıkla işliyor ki, satırlarda kendinize rastlamanız an meselesi.
Benim için bu kitap sadece okunmakla kalmadı, aynı zamanda düşündürdü, sorgulattı ve iz bıraktı. Gerçekten de edebiyatın niçin var olduğunu hatırlatan, ‘klasik’ sıfatını sonuna kadar hak eden bir eserdi. Belki de bu yüzden en çok alıntı yaptığım kitap oldu.
·
334 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.