Kitap sıradan bir cinayet soruşturması gibi açılıyor ama kısa sürede bambaşka bir boyut kazanıyor. Mississippi’de işlenen cinayetlerde, öldürülen beyaz erkeklerin yanında hep aynı siyah adamın cesedi bulunuyor. Daha da tuhafı, bu ceset morga kaldırıldıktan sonra kaybolup başka bir cinayet mahallinde yeniden ortaya çıkıyor.
Dedektifler olayı çözmeye çalıştıkça bunun basit bir katil meselesi olmadığını, adeta tarihin kendisinin intikam için geri döndüğünü fark ediyorlar. Bu gizemli cinayetler sadece Mississippi’de kalmıyor; ülkenin dört bir yanına yayılıyor. Sanki geçmişte linç edilen siyahların ruhları geri dönmüş gibi, beyaz üstünlükten beslenen bir toplumun sakladığı suçlar tek tek gün yüzüne çıkıyor.
En çarpıcı kısımlardan biri ise Mama Z karakteri: 105 yaşındaki bu kadın, Amerika’da yaşanmış tüm linçleri kaydetmiş. Onun arşivleri, aslında romanın kalbi gibi; unutulan her şeyin bir gün geri döneceğini, gerçeğin gizlenemeyeceğini gösteriyor.
Kitabı okumaya başladığımda adapte olmakta biraz zorlandım. Aslında bu durum kitabın geneline de yayıldı diyebilirim. Çok fazla karakter vardı ve kim kimdi bir türlü aklımda oturtamadım. Üstelik her yeni bölümde mutlaka yeni isimler ekleniyordu.
Yine de, kitabın ana konusu olan ırkçılığı ele alışıyla oldukça değerli ve etkileyici bir eser oldu benim için.
Birçok yerinde beni güldürmeyi başaran, keyifli bir kitaptı. Öyle bir yan etkisi de vardı
Kitap, kesin bir çözüm ya da mutlu son sunmuyor. Ama şu hissi bırakıyor: geçmişle yüzleşmeyen toplumlar, er ya da geç kendi hayaletleriyle hesaplaşmak zorunda kalacak.
Kitap; yalnızca kurmaca bir polisiye değil; aynı zamanda toplumsal adaletin ne kadar ertelense de bir gün geri döneceğini hatırlatan, sert ama etkileyici bir metin. Okurken rahatsız oluyorsun ama o rahatsızlık aslında kitabın seni doğru yerden yakaladığının işareti.
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.