Sağlık sorunlarıyla uğraşan Rosalie, beklenmedik bir şekilde yeniden yaşam enerjisi bulur. Bu dönüşüm, hem biyolojik hem de duygusal bir yeniden doğuş gibidir. Rosalie, genç bir öğretmenle tanışınca uzun zamandır unutmuş olduğu duygularla yüzleşir ve adeta “ikinci baharını yaşar. Ancak bu mutluluk kısa sürer yeniden doğuş sanrısı, aslında yaklaşan ölümün bir habercisidir.
Roman, insanın ölümlülüğünü kabullenme süreci üzerine kuruludur. Rosalie’nin yaşadığı gençleşme hissi, aslında kaçınılmaz sona doğru ilerleyişin bir ironisidir.
Rosalie’nin aşkı, gerçekte bir tutku değil, yeniden gençleştiğine inanmak isteyen bir ruhun yanılsamasıdır. Bu açıdan kitap arzular ile gerçeklik arasındaki çatışmayı göstermiş.
Eserin en güçlü yanı, ironiyi trajediyle birlikte işlemesi okuyan Rosalie’nin gençlik ve yaşam coşkusuna sevinirken aslında bunun ölümün gölgesi olduğunu görür.
·
124 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.