·
209 Gösterim
13 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Demet Yılmaz
Gönderi Sahibi
Burası neresi, önce bunu sor. Burası neresi? Neredeyim? Adamın kasıklarındaki kalın damarlarındaki kanın derisini dalgalandırdığını betimleyene kadar de ki kardeş burası neresi
Demet Yılmaz
Gönderi Sahibi
6 sayfadır okuyorum ama sanki aynı sayfadayım hâlâ. Kitap ne zaman başlayacak???? 6 sayfa boyunca sen kimsin buraya ait değilim gitmene izin veremem hırsız ben hırsız değilim seni mahvederim bir kadınla böyle mi konuşulur 🙄🙄🙄
Demet Yılmaz
Gönderi Sahibi
Bak sana yemin ederim anladım ANLADIM SENİN GÖZLERİN İRİYMİŞ KIZILMIŞ her baktığında bunu söyleme artık iri kızıl gözlerimle baktım iri kızıl gözlerimi açtım yeryüzündeki hiç kimsenin gözleri seninki kadar kendine dönük değildir bıktırdın
Demet Yılmaz
Gönderi Sahibi
"O koridorda attığım her bir adımda, arkamda babamla geçirdiğim bir yaşı ışığın altında bırakıyordum ve ben, aydınlatamayacağım kadar büyük bir karanlığa ayak basmak için yürümeye devam ederken, arkamda bıraktığım her bir yaş için gözlerimden iri bir gözyaşı damlası bırakarak gözyaşlarımın yanağımdan kayıp gitmelerine göz yumuyordum." NE
Demet Yılmaz
Gönderi Sahibi
"O da kollarını tıpkı o şeytanın büyük, siyah kanatlarını meleğin gözyaşlarını başka kimse göremesin diye meleğin üzerine örttüğü gibi üzerime örtüyor, bana sıkıca dolayarak beni sıkıca tutuyordu." Ne
Reklam
Demet Yılmaz
Gönderi Sahibi
Cennetin duvarlarına gözyaşlarından yazı yazan bir meleğin kanatları ile nabız atışının ne alakası var. Hadi kurduk bir alaka, aynı melek yazdığı yazıları okuyabiliyor diye bir şeytana neden sığınsın? Hadi sığındı şeytan yazıları kimse okumasın diye neden kanatlarını meleğin üzerine örtüyor, yazılar duvarda kaldı? Her şeyi geçtim, bir adamın bir kadını kucağında taşımasının yukarıdaki her şeyle NE ALAKASI VAR? Delircem iki adım atacaklar bu kadar drama Queenliğe gerek var mı? Adam kadını eve taşıyana kadar yirmi tane hikayeleştirilmiş metafor okuyacağım ama asla romanın kendisini okuyamayacağım yani...
Demet Yılmaz
Gönderi Sahibi
Adam bakıyor, bir ton betimleme. Adam duruyor, bir ton betimleme daha. Adam "Beni tanımıyorsun" diyor, bir ton betimleme daha. Betimlemeler de hep aynı metaforlar üzerinde dönüyor. Adamın adım mı atması gerekiyor, ayağını kaldırıp yere koyana kadar iki sayfa geçiyor. Cümleler hiçbir gereği yokken uzadıkça uzuyor. Lastik gibi. Tüm bunlara rağmen hiçbir şey hiçbir şey hiçbir şey olmuyor. Diyaloglar boş, cringe, gereksiz, yersiz, tekrar üzerine kurulu. Bakıyorlar ve adam kadını duvardan duvara yaslıyor. Çıldırcam çıldırcam az kaldı