Nihan Kaya, Çatı Katı’nda insan ruhunun en derin katmanlarına doğru bir yolculuk yaptırıyor. Öyküler, yalnızca bireyin içsel çatışmalarını değil, aynı zamanda toplumun görünmez baskılarını da gözler önüne seriyor. “Çatı katı” burada hem bir mekânı hem de insanın içine sakladığı duyguları simgeliyor: bastırılan, gizlenen ama en çok da varlığını hissettiren yönlerimizi.
Kaya’nın dilinde bir yumuşaklık, bir şiirsellik var. Okur, satırlar arasında dolaşırken kendini bir evin en sessiz odasında, tozlu bir sandığın başında buluyor. O sandık açıldıkça çocukluğun izleri, kırgınlıklar, aidiyet arayışları bir bir ortaya çıkıyor.
Bu kitap bana şunu hissettirdi:
Hepimizin içinde bir “çatı katı” var; kimseye göstermediğimiz, bazen kendimizin bile bakmaktan çekindiği bir oda. Ve Nihan Kaya, okura o odanın kapısını aralayıp bakma cesareti veriyor.
Eğer insanın iç dünyasını, psikolojiyi ve varoluş sancılarını edebi bir derinlikle okumayı seviyorsanız Çatı Katı sizin için bir başucu kitabı olabilir.
·
34 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.