Ezgi
@Birmuhendisinarkabahcesi
Kitaplar zihinimin başka dünyalara gidiş bileti...
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir hayalin peşini kovalamıyorum ki. Bu benim dünyadan kaçış biletim. Başka dünyaya kaçıyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Unutmanın KonforuEdebiyat
İnsan, hatırladıklarıyla mı yaşar, yoksa unuttuklarıyla mı?
Bu sorunun cevabı ilk bakışta kolay görünür. Hepimiz anılarımızın bizi biz yaptığını söyleriz. Çocukluğumuz, ilk hayal kırıklığımız, sevdiğimiz insanların yüzleri, bir şehrin kokusu... Bunlar kimliğimizin tuğlalarıdır. Fakat çoğu zaman gözden kaçırdığımız bir şey vardır: İnsan, unutabildiği kadar da yaşayabilir.
Her gün binlerce görüntü, ses ve duygu içimizden geçip gider. Eğer hepsini aynı canlılıkla taşısaydık, ruhumuz ağır bir arşive dönüşürdü. Belki de unutmak, zihnin kendini koruma biçimidir. Yaraların kabuk bağlaması gibi, bazı anılar da zamanın içinde silikleşir. Çünkü insanın devam edebilmesi için bazen geride bırakması gerekir.
Fakat çağımız unutmayı da değiştirdi.
Eskiden bir mektup kaybolur, bir fotoğraf solar, bir hikâye yalnızca anlatıldığı kadar yaşardı. Şimdi ise hiçbir şey gerçekten kaybolmuyor. Telefonlarımız, bulut depolarımız ve sosyal medya hesaplarımız geçmişi sürekli önümüze getiriyor. Bir yıl önceki bir fotoğraf, on yıl önceki bir paylaşım, unutmaya çalıştığımız bir anı... Hepsi bir bildirim kadar yakın.
Böylece hafızamız bize ait olmaktan çıkıyor. Hatırlamak artık bir tercih değil, bir maruziyet hâline geliyor.
Oysa unutmanın da insan ruhunda önemli bir yeri var. Çünkü her hatırlayış iyileştirmez. Bazı hatıralar vardır ki tekrar tekrar ziyaret edildiğinde yalnızca eski acıları canlandırır. İnsan bazen affederek değil, unutmaya izin vererek özgürleşir.
Belki de mesele hatırlamak ya da unutmak değildir.
Mesele, hangilerini yanımızda taşıyacağımıza karar verebilmektir.
Çünkü hayat uzun bir yolculuksa, hafıza da sırtımızdaki çantadır. İçine her şeyi doldurabiliriz. Fakat o zaman yürümek zorlaşır. Bazen ilerleyebilmek için birkaç yükü sessizce yere bırakmak gerekir.
Ve belki büyümek
Çünkü kitap okumak; sadece sayfa çevirmek değil, başka hayatlara misafir olmak, başka insanların acılarını anlamak, farklı düşüncelere saygı duymayı öğrenmek demektir.
Bir roman okuyan insan, hiç tanımadığı insanların sevinçlerine ortak olur.
Bir biyografi okuyan insan, başarının arkasındaki mücadeleyi görür.
Bir şiir okuyan insan, kelimelerin kalbe nasıl dokunduğunu keşfeder.
Kısacası kitap, insanın kendi dünyasının duvarlarını yıkar.
