Yazarın bütün romanlarında okurla yazar arasındaki mesafe eşitliği gördüm, Okura kolayca nüfuz edebilen samimiyeti,anlaşılır ve benzetmeleri harikaydı
hikaye anlatma coşkusu ve şeffaflığıyla edebiyatını çekici kıldı. Bir de. “şeylerin” görünmeyen kıymetini dilin sihriyle çoğaltması,
Kara Sis’i okurken, “hayatın yarattığı kurmaca karakterler gibi hikâyeler arasında savrulurken ortak bir zaman algısıyla birbirimize bağlanıyor muyuz?” sorusu da dolaştı zihnimde. Bir insanı tanımak için hakiki “iç hikâyesini” merak etme dürtüsünün gerisinde, hafızanın acıttığı, zamanla ve “sonlu” oluşuyla baş etme çabası da var çünkü.
Özel bir teşekkürü borç bildiğim
Kara sis’i ortaklaşa seçtiğimiz güzel insanada burdan selam olsun sıradaki Önerlerini bekliyorum ..
Kara Sis