Puan vermedi·144 syf.····Okunma: 24 Eylül 2025 00:25 "Yanındayken değerimi bilmezsen değerimi bildiğin gün yanında olmayabilirim." dedirten bir kitaptı. Ya da ben bu çıkarımı yaptım.
Biraz çocukça ama oldukça akıcı, okuma alışkanlığını tekrar kazandıracak bir kitaptı. Karakterlerin tarihi kişilikleri yansıtması güzel bir hava katmıştı. Ve içlerindeki bu tarihi kişiliklerin karakteristik özelliklerini ortaya çıkaran da Alan oldu.
Bazen içimizdeki cevheri çıkarmak için bir dokunuş gerekir o dokunuşun temsiliydi Alan. Dokunduğunun potansiyelini ortaya çıkardı, son sahnede Marilynin meşur Monroe pozunu vermesiylede zirveye ulaşıldı ve Alan görevini tamamladı. Herkes olması gerektiği hâle kavuşmuştu.
Alan kimisine göre içten içe beklediğimiz o ilahi gücün bir tasviri olabilir.
Her şey 11 yaşındaki erkek çocuğunun zihninin bir yansıması gibi geldi bana. Kitabın diliyle ve anlatış biçimiyle bana böyle yansıdı.
En karanlık zamanda parlayan ışık, "umut" duygusuydu belkide Alan.
Sonuysa tam anlamıyla damdan düşer gibiydi. Trak getirecek cinsten.