Sonunu hiç öyle düşünmediğim için şok olup son 80 sayfayı hayretler ve tuhaf duygular içinde okuduğum ama genel olarak çok sevdiğim bir eser oldu.
Bu eseri yıllardır arıyordum ama bu baskıyı bulamamıştım. Çocukluğumda okumaya başlamıştım. Aklımda harika betimlemeler, güzel duygular kalmıştı ancak ne kitabı bulabiliyordum kütüphanemdemde de hikayeyi hatırlıyordum.
Çocuk aklımla çok da algılayamadığım bir eser olmuş. Iyi ki hiçbir şey hatırlamadan okudum.
Dili, hikayenin akışı, mekanlar ve insanlar açısından çok sevdim, zevkle okudum. Konunun bağlandığı şeyi yer yer sezdim ya da ilginç bir ürperti ile hissettim gibi desem de bariz bir şekilde ummamıştım. Ilginç ve kabul görmesi zor bir son oldu bana göre.
Spoiler vermemek için anlatamıyorum ama akıcılığı ile ilgili kötü bir şey yok sonunda. Sadece biraz rahatsız edici buldum.
Neyse, susmalıyım.
Aslında karakterlerle beraber bazen razı olmak zorunda olduğumuz şeylerin bizi nasıl şekillendirdiğini görüyoruz. Nazmi Bey'e yer yer acıdım, çok defa anladım, bazen kızdım.
Şükran... Ah Şükran, en saf, adı ile müsemma, güzel hanım.
Jülide... Hepimizin içindeki o haylaz genç.
Okuyun tabi, zevkli bir okuması var.
·
111 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.