Bu, hastanelerde tedavi gören insanların hem güldürüsü hem dramıdır ve yazınsal tür olarak dünyada eşine az rastlanır bir eserdir.
Kimler yok ki bu hastane odalarında…
Musluk Nuriler, Nalbant Şevketler, Kekeme Kemaller, Mercimek Fahriler, Takmakaş Şükranlar ve diğerleri...
Eleştirmenlerin toplumsal yergi türüne örnek olarak gösterdikleri bu roman, yaşamın en zor anında bile gülünecek bir yanı olduğunu göstermesi bakımından da önemlidir.
Eser akıcı diliyle geçmiş sağlık sisteminize eleştirel mizahi bir yaklaşım. Kitapta dikkat edilmesi gereken bir husus, geçmişte ya da "eski insanların" diyelim her ortamda oluşturabildikleri ortak akıl, dostluk ve paylaşımın bu gün neyazık ki bizlerin kaybettiği değerler olduğu konusudur.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.