Babaya son mektup1000Kitap
kafka'nın babasıyla arasında varolan gizli savaşı açığa vurduğu, kanının son damlasına kadar savaştığı mektup. kitabın giriş notlarında yazana göre, milena'ya yazdığı bir mektupta, bu mektup hakkında konuşurken, avukatlara özgü hilelere başvurduğunu söylemekten kaçınmamış. mektupu hiçbir zaman göndermediği gibi, daktilo kopyasını oluşturması da kafka'nın bunu salt bir mektuptan ziyade, edebi ve güncel bir metin olarak görmesi olarak yorumlanabilirmiş. çünkü eklerde yer alan bilgiye göre kafka'nın sadece yayımlamayı ön gördüğü edebi metinlerin daktilo kopyalarını oluşturduğu belgelenmiş.*
''... benim hakkındaki yargını özetleyecek olursan, beni doğrudan yakışıksız ya da kötücül bir şeyle suçlamıyorsun gerçi (belki son evlilik niyetim dışında), ama soğukluğumu, yabancılığımı, nankörlüğümü ayıplıyorsun. ve senin tüm bunlarda, bana karşı fazla iyi olmak dışında hiçbir suçun yokken sanki "suç" bendeymiş gibi, sanki diyelim bir dümen kırma hareketiyle her şeyi farklı yapabilirmişim gibi getiriyorsun bu suçlamaları."
"sonunda sustum, önceleri belki inattan, daha sonra ise senin karşında ne düşünebildiğim ne de konuşabildiğim için."
"annem beni yalnızca senden gizli koruyordu, bana gizlice bir şey veriyor, bir izin çıkarıyordu, sonunda ben senin karşında yine aydınlıktan korkan yaratık, o sahtekar, kendi hiçliği yüzünden hakkı olarak gördüğü şeyi bile ancak dolambaçlı yollardan elde edebilen suçlu kişi oluyordum."
"insan gerçekten asılırsa ölür ve her şey biter. ama asılması için yapılan bütün hazırlıkları yaşamak zorunda bırakılır ve ancak ilmek yüzünün önünde sallanırken affedildiğini öğrenirse, bütün hayatı boyunca bunun eziyetini çekebilir."
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.