Yüzyıllık Yalnızlık’ı okurken bu kitabın güzel olup olmadığına bir türlü karar veremedim. Konusu aslında ilginçti; Buendia ailesinin kuşaklar boyunca süren hikâyesi ve yalnızlık teması dikkat çekiciydi. Ancak anlatımın çok ağır olması, olayların sürekli zaman içinde gidip gelmesi ve karakterlerin fazlalığı ile isimlerinin aynı oluşu sürekli soy ağacına bakıp not alarak okumak beni oldukça zorladı. Bazı yerlerde merakla okumaya devam ettim ama çoğu zaman sıkıldım ve kopma noktasına geldim. Yine de kitapta anlatılan derin anlamlar ve insanın yalnızlıkla mücadelesi düşündürücüydü. Sonuç olarak benim için kolay okunur bir roman olmadı ama edebi olarak değerli ve farklı bir eser olduğunu söyleyebilirim