Ruhumun Çürümüşlüğünde yok olmayı beklerken aşk seninle çıka geldi sevdikçe salıverdim köklerimi toprağa dal verdim, yaprak verdim göğün maviliğine uzandım bir ağaç misali yeşerip çiçeklendim Su oldum, aşk oldum, çağladım dolu dizgin ırmaklara seninle karıştım yok sandığım hayata yeniden tutundum Senle ben – aynı kökün dalları senle ben – aynı göğün yıldızları ne yağmur söndürebilir ne de rüzgâr koparabilir aşkımız – toprağın kalbi kadar derin senle ben – sonsuza dek bir bütün Aşk seninle çıka geldi kırık dallarıma can verdi yandıkça kül olan gövdemden yeniden filizler yükseldi adını her mevsime yazdım ikinci baharı senden öğrendim zemheri kışlarda hiç üşümedim Artık ne düşlerime yabancısın ne gecelerim karanlık her nefes ruhumdasın her sözünle aşk duamsın Senle ben – aynı kökün dalları senle ben – aynı göğün yıldızları ne yağmur söndürebilir ne de rüzgâr koparabilir aşkımız – toprağın kalbi kadar derin senle ben – sonsuza dek bir bütün İçimde yankılanan bir ezgisin “var” dedikçe var eden sonsuzluk gibisin Senle ben – aynı kökün dalları senle ben – aynı göğün yıldızları ne yağmur söndürebilir ne de rüzgâr koparabilir aşkımız – toprağın kalbi kadar derin senle ben – sonsuza dek bir bütün

Müzik

43 Gösterim

Yorumlar

Lütfen giriş yapınız.

Kızılgerdan