Puan vermedi·130 syf.··
Beğendi
·2025 17. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 19 Ağustos 2025 01:03
Merhaba!
Çok kıymetli arkadaşım 
Gürkan Akkuş'ın yeni çıkarmış olduğu şiir kitabını inceleyeceğiz bugünn.
Daha öncesinde sosyal medyadan paylaştığı şiirlerini çok yakından takip ederdik. Güçlü kaleminin yanında çok güzel şiir de okur. Bakma fırsatınız varsa mutlaka dinleyin derimm. Hesabını ekliyorum :)
instagram.com/gurkan.akkus50?...
Şair; bir vesileyle aşkla tanışmış, sonra aşkla tanıştırana aşık olmuş, sonra aşka sonra da aşkı yaratana. Yetmemiş, aşkla tanıştırana aşkla tanıştırdığı için tekrar aşık olmuş.
Ve biz bunları şiirlerinden okuduk. Duygularını çok açık bir şekilde yansıtabilmiş. Bi açıdan, şiir okurken yorulmayı sevmeyenler için güzel fakat ben şiiri kurcalamak onunla hemhal olmak başkalarına da sorup yeni yeni pencereler görmek isteyenlerin tarafındayım. Ve siz şiirle ne kadar çok vakit geçirirseniz o kadar çok benimsersiniz şiiri. Bu yüzden şiirlerde açık bir kapı okuyucuyu yazılarınıza daha çok teşvik eder ve okuyucu da bundan zevk alır bir noktada. Yazarı tanıma gayretine düşer. Bu gayrete düştükçe yazılarını kendine yoldaş edinir. Bir tür aksiyon.
Çok açık bir şekilde çok güzel ifade etmiş şair meramını. Ancak "çoğu" şiirde (kesinlikle hepsi değil) ben okurken yorulmadım dolayısıyla şiirin üstüne de düşemedim. Ki bu tarz şiirler bi noktadan sonra nazımdan nesire dönüşür ve okuyucu için şiir tadını yakalatmaz. Ancak duyguları en açık şekilde öğreniyor olmak da okuyucu için başka bir avantajdır. Bazen yazarlar bunu yapmak isteyip de yapamazlar، belki de cesaret. İnsanların eline duygularımızı sunmak hiç de kolay bir şey değildir.
Bazı satırlar oldu ki kitabı kapattırıp bi süre uçuş moduna aldırdı sizi;
"İnsan en çok kendini tanımaktan korkar.
Ben, beni tanımaya yeltendim.
Korktuğum kadar da varmış." (s54)
Şair aynı zamanda önce aşkın sonra aşkı yaratanın tasavvufuna kapılıp sizi de diyardan diyara sürüklemiş. Bir taraftan Necip Fazıl okuyor gibi hissederken diğer taraftan edebiyatımızın nazlı Mâşuk'u Ömür Hanım'ın yerini Işık Hanım almış.
Ben de sıkı bir şiir okuyucusu olarak fark ettim ki Şair de sıkı bir şiir okuyucusuymuş. Bu tür benzerlikler direkt aktarılmayıp harmanlanarak uyarlandığı zaman ortaya çok başarılı işler çıkıyor.
Yazarın çok güçlü bir kalemi ve deniz derya bir lügatı var. Sözlüklerde bulamayacağınız ancak duygularla hissedebileceğiniz onlarca kelime var. Ben kelime derim, sen duygu dersin, yazar aşk der...
Der de deriz.
Şiir de bu değil midir, tıpkı felsefe gibi cevapları olmayan binlerce soru ve o soruların sizi sürüklediği başka alemler...
Yazarın ilk kitabı. Daha nice kitap için bir anahtar. Biz bu anahtarın açağı kapının ardındaki hazineleri dört gözle bekliyoruz :)
Kalemde mürekkep yürekte aşk bitmesin.
Gürkan Akkuş'ın yeni çıkarmış olduğu şiir kitabını inceleyeceğiz bugünn.
Daha öncesinde sosyal medyadan paylaştığı şiirlerini çok yakından takip ederdik. Güçlü kaleminin yanında çok güzel şiir de okur. Bakma fırsatınız varsa mutlaka dinleyin derimm. Hesabını ekliyorum :)
instagram.com/gurkan.akkus50?...
Şair; bir vesileyle aşkla tanışmış, sonra aşkla tanıştırana aşık olmuş, sonra aşka sonra da aşkı yaratana. Yetmemiş, aşkla tanıştırana aşkla tanıştırdığı için tekrar aşık olmuş.
Ve biz bunları şiirlerinden okuduk. Duygularını çok açık bir şekilde yansıtabilmiş. Bi açıdan, şiir okurken yorulmayı sevmeyenler için güzel fakat ben şiiri kurcalamak onunla hemhal olmak başkalarına da sorup yeni yeni pencereler görmek isteyenlerin tarafındayım. Ve siz şiirle ne kadar çok vakit geçirirseniz o kadar çok benimsersiniz şiiri. Bu yüzden şiirlerde açık bir kapı okuyucuyu yazılarınıza daha çok teşvik eder ve okuyucu da bundan zevk alır bir noktada. Yazarı tanıma gayretine düşer. Bu gayrete düştükçe yazılarını kendine yoldaş edinir. Bir tür aksiyon.
Çok açık bir şekilde çok güzel ifade etmiş şair meramını. Ancak "çoğu" şiirde (kesinlikle hepsi değil) ben okurken yorulmadım dolayısıyla şiirin üstüne de düşemedim. Ki bu tarz şiirler bi noktadan sonra nazımdan nesire dönüşür ve okuyucu için şiir tadını yakalatmaz. Ancak duyguları en açık şekilde öğreniyor olmak da okuyucu için başka bir avantajdır. Bazen yazarlar bunu yapmak isteyip de yapamazlar، belki de cesaret. İnsanların eline duygularımızı sunmak hiç de kolay bir şey değildir.
Bazı satırlar oldu ki kitabı kapattırıp bi süre uçuş moduna aldırdı sizi;
"İnsan en çok kendini tanımaktan korkar.
Ben, beni tanımaya yeltendim.
Korktuğum kadar da varmış." (s54)
Şair aynı zamanda önce aşkın sonra aşkı yaratanın tasavvufuna kapılıp sizi de diyardan diyara sürüklemiş. Bir taraftan Necip Fazıl okuyor gibi hissederken diğer taraftan edebiyatımızın nazlı Mâşuk'u Ömür Hanım'ın yerini Işık Hanım almış.
Ben de sıkı bir şiir okuyucusu olarak fark ettim ki Şair de sıkı bir şiir okuyucusuymuş. Bu tür benzerlikler direkt aktarılmayıp harmanlanarak uyarlandığı zaman ortaya çok başarılı işler çıkıyor.
Yazarın çok güçlü bir kalemi ve deniz derya bir lügatı var. Sözlüklerde bulamayacağınız ancak duygularla hissedebileceğiniz onlarca kelime var. Ben kelime derim, sen duygu dersin, yazar aşk der...
Der de deriz.
Şiir de bu değil midir, tıpkı felsefe gibi cevapları olmayan binlerce soru ve o soruların sizi sürüklediği başka alemler...
Yazarın ilk kitabı. Daha nice kitap için bir anahtar. Biz bu anahtarın açağı kapının ardındaki hazineleri dört gözle bekliyoruz :)
Kalemde mürekkep yürekte aşk bitmesin.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.